Saturday, 7th August, 2010 (1131)

Vid erum i godu yfirlaeti herna i New York :)

Thad hefur varla gefist timi til thess ad setjast nidur. Erum buin ad ganga Manhattan, thvera og endilanga.

Voknudum um 10 i gaer og skodudum frelsisstyttuna, fjarmalahverfid (svaedid thar sem tviburaturnarnir voru) og forum sidan i kjolfarid a syningu a mannslikamanum - Bodies). Hun var mjog frodleg, vaegast sagt og alls ekki fyrir vidkvaema, thar sem thad var ad mestu leyti notast vid lik.

I fyrradag tokum vid runt i kringum Times Square, Central Park og Metropolitian safnid. Bordudum einnig a Planet Hollywood. Um kvoldid forum vid i Rockefeller-bygginguna, upp a haed 67+3, en utsynid var alveg magnad.

Thetta hafa verid langir dagar, thar sem vid hofum ekki verid ad koma aftur a hotelid fyrr, en um midnaetti.

Aetlunin er ad fara thangad uppeftir aftur a eftir og klara yfirferdina a Metropolitan safninu. Aetlum nefnilega ad fara i skodunar-tur um NBC, skoda safn sem inniheldur sogu sjonvarps- og utvarps. Syningin King Tut (syning a egypskum munum ur grafhysum) er einnig i nagrenninu og thad er ekki oliklegt ad Empire-State byggingin verdi lika a dagskra.

Skemmtum okkur alveg aedislega, en nuna er klukkan herna 08:50, en thad munar um fjorum timum a Islandi og New York.

Bestu kvedjur
Nonni, Disa og Palli :)

Miércoles, 4 de Agosto de 2010 (1118)

Já thad má segja ad vid séum ofur hress og alls ekki minna spennt. Mér tókst ad dotta í klukkustund í nótt, og Dísa svaf í mesta lagi tvo tíma. Hefdum getad sofid lengur ef klukkan á símanum hefdi ekki verid rangt stillt, thad ad segja ennthá stillt á Argentínu, thannig ad vid voknudum klukkan 02:30, en ekki 03:30 eins og aetlunin var upphaflega.

Planid var nefnilega ad vera komin út á flugvoll um hálf fimm, en flugid til Bogatá er klukkan 07:20. Lendingin thar er áaetlud hálf eitt, og sídan er tengiflugid til New York klukkan hálf thrjú. Lendingin í Bandaríkjunum er um 21:30. Thetta midast allt vid stadartíma í hverju landi fyrir sig.

En jaeja vid erum hress og hofum notid thess í botn ad vera hérna í Santiago. Hofum skodad borgina rosalega vel, og slappad vel af thess á milli. Getum ekki bedid eftir New York. Vid krossum fingur ;)

Bestu kvedjur
Dísa og Nonni

Miércoles, 28 de Julio, de 2010 (1090)

Erum komin til Santiago í Chile. Komum yfir Andesfjollin í rútu í gaer. Thetta er í sjálfu sér ekki long leid í kílómetrum talid, en hún tók rúma níu tíma. Útsýnid var alveg frábaert. Vid tóku alveg helling af myndum, sem koma kannski med tímanum inn á Facebook.

Landamaerastodin sem stadsett er uppi í midjum Andes, er med furdulegustu stodum sem vid hofum komid á. Thar thurftum vid ad skrá okkur út úr Argentínu og inn í Chile, umvafin snjó og kulda. Tharna voru skídalyftur út um allt og landslagid eins og ádur segir alveg ótrúlegt. Thetta ferli tók 2-3 klst, enda eru allir stodvadir, thad fer enginn óáreittur hérna í gegn, hvorki rútur, einkabílar né flutningabílar drekkhladnir af dóti. Allt skodad. Hjá okkur var allur farangurinn tekinn úr rútunni, hann gegnumlýstur og sídan voru hundar sem thefudu alla matvoru uppi, enda er med ollu óleyfilegt ad flytja slíkan fjanda yfir til Chile. Vid vissum thad reyndar og lentum thví ekki í neinu. Dísa thurfti ad opna eina ferdatoskuna og gera grein fyrir nokkrum hlutum sem vid hofdum keypt, en ad odru leiti gekk thetta vel fyrir sig.

Aetlum ad dvelja hérna í viku (Santiago), eda allt thar til vid fljúgum til New York. Erum búin ad vera rosalega heppin med gististadi upp á sídkastid, en thessi sem vid erum á núna ber heitid "Green house" og er stadsettur nálaegt midbaenum, (vorum ekki alveg eins heppin med stadsetninguna í Mendoza, thó svo ad hostelid thar hafi verid stórgott).

Rúmid í herbeginu okkar er glaesilegt, sváfum virkilega vaert í nótt, enda hefur thad hitara. Já ég endurtek, rúmid hefur hitara (í rúmdýnunni), hofum aldrei séd thetta ádur, enda var rosalega notalegt ad skrída undir heita saengina í gaerkveldi, en húsin hérna eru ad odru leiti óupphitud. Vorum í augnablikinu ad koma úr morgunverdi, sem innihélt braud, smjor og sultu, ásamt ávaxtasafa. Hann var stórgódur :)

Okkur reiknast til ad klukkan hérna sé (+4) tímum á undan Íslandi.

Verdur ekki lengra í bili, yfir og út, Nonni og Dísa ;)

Sábado, 24 de Julio, de 2010 (1072)

Fórum í magnad grillpartý í kvold, fengum ofbodslega ljúffengt kjot ad borda. Fyrst fengum vid argentíska kjotpylsu, sem var svo miklu betri en vid bjuggumst vid. Thví naest var komid ad argentísku fillé, sem bragadist gómsaetlega, ummm... og ad endingu fengum vid steikina sem var himnesk, váá, hvad vid óskum thess ad geta verid hérna lengur. Fólkid hérna er yndislengt... og maturinn audvitad enn betri...

Kvedjur heim, Dísa og Nonni ;)

Jueves, 22 de Julio, de 2010 (1052)

Thá erum vid komin heim á hostelid eftir stórkostlega upplifun í morgun. Vid skelltum okkur nefnilega í fallhlífarstokk. Vid áttum upphaflega ad stokkva í gaer, en thá var uppbókad hjá honum. Thannig ad dagurinn í dag vard fyrir valinu. Í dag áttu talsvert fleiri ad stokkva med okkur, en thessi hópur hafdi farid á fyllerí í gaerkveldi og lá aelandi í thynnku heima hjá sér í stadinn. Diego sagdi vid okkur ad hann vildi ekki sjá fólk í thessu ástandi (fara í fallhlífarstokk), thannig ad vid vorum bara tvo :)

Vid voknudum klukkan 07:30, fórum á faetur og bidum sídan eftir honum. Um áttaleytid var dyrabjollunni hringt, og vid thustum nidur... Vid tók taeplega klukkustunda long bílferd (c.a. 70km), frá Mendoza og yfir til Rivadavia, smábaejar naerri Mendoza. Thar hefur thessi fallhlífarstokkvari adstodu hjá stokkklúbbnum thar í bae.

Flugmadurinn kom upp í bílinn skommu ádur og eftir ad vid komum á stadinn tók vid talsverdur langur tími í ad fá flugleyfi fyrir vélina (svo hún gaeti farid í loftid). Thad var farid ítarlega yfir thad sem vid thurftum ad gera, auk thess sem Diego hefur stundad thetta í áratugi, út um allan heim. Hefur m.a. tvisvar ordid heimsmeistari í thessu sporti.

Dísa fór fyrst í loftid, líklegast um 11 leytid og var lent líklegast um 25 mínútum sídar. Vid fórum í um thad bil 2800 metra haed. Vorum í frjálsu falli í líklegast 6-7 sekundur og thá var fallhlífin opnud. Thá tóku vid um 7-8 mínútur thar sem vid svifum um loftin blá, med thetta glaesilega útsýni á alla kanta. Yfir til Mendoza og sídan voru Andes-fjollin á haegri hond, thannig ad thau gátu ekki farid framhjá okkur. Hitinn tharna uppi var lítill sem enginn, alveg ofbodslegur kuldi... Okkur leid líka vel thegar vid komum nidur, thó svo ad hitinn thar hafi einungis verid 12 grádur.

Eftir ad Dísa var búin ad stokkva var komid ad mér. Diego sótti hina fallhlífina og augnabliki sídar vorum vid komin í loftid. Vorum um thad bil 10-15 mínútur ad komast upp í thessa haed. Sídan var ad koma sér í réttu stellingarnar fyrir stokkid, en vid vorum fest framan á Diego. Ímyndid ykkur ad thurfa ad fara med faeturnar á undan, med hlidarhurdina opna og stíga á threpid fyrir nedan (utan á vélinn), med stokkvarann á bakinu, en thó adeins í stuttu stund.

Augnabliki sídar hrapadi madur nidur í gegnum loftid og horfdi á flugvélina fjarlaegjast hratt og orugglega. Eftir ad fallhlífin hafdi opnast fengum vid ad rétta úr hondunum og stýra um loftin blá. Aefdum lendinguna líka c.a.5 sinnum ádur en vid lentum (thurftum ad rétta úr fótunum og toga andartaki sídar í strengina (nidur), thannig ad fallhlífin rétti myndarlega úr sér.

Stórkostleg upplifun og tilfinningunni verdur seint lýst. Adrenalín-kikkid sem madur faer thegar madur svífur um í frjálsu falli. Vááá!!!

Aetlum núna hins vegar ad slaka á og fara í heita sturtu.

Sjáumst sídar
Nonni og Dísa :)

Miércoles, 21 de Julio, de 2010 (1047)

Váá, ef thid vissud bara hvad vid aetlum ad gera á morgun. Thetta er frekar flippad, og Nonna hefur langad til ad gera thetta í talsvert langan tíma. Á morgun gefst taekifaerid :)

Vid erum stodd í Mendoza, hér aetlum vid ad fylla tankinn af raudvíni, ádur en vid leggjum af stad til Santiago í Chile. Komum hérna í gaer eftir 14 tíma rútuferd frá Buenos Aires. Skodudum baeinn í gaer og thar hittum vid margt athyglisvert fólk sem baud okkur ýmislegt til solu, thví var thó alfarid neitad... Dísa fékk sér thó hinsvegar nýja greidslu, sem tók um thad bil fimm tíma ad gera. Hún sat á stól úti í midjum almenningsgardi á medan herlegheitin fóru fram. Thad voru helst eldri konur sem gengu framhjá sem gáfu henni undarlegt auga...

Palli, thú verdur sá fyrsti til thess ad sjá thessa greidslu.

Annars er bara allt gott ad frétta, á morgun forum vid í ???????????????, og á fostudaginn aetlum vid aftur ad skoda nokkrar vínekrur, ásamt thví ad smakka nokkur gómsaet vín. Um kvoldid verdur haldin grillveisla hérna á hostelinu (La Cava hostel), en thetta er rosalega fínn stadur. Thetta er fyrsti stadurinn sem vid dveljum á sem hefur sjódandi heitan ofn inni á herberginu okkar. Thad er nefnilega vetur hérna og skítakuldi á naeturnar. Vid virdumst hafa tekid sumar- og vetrarfríid okkar á sama tíma. Ánaegjuleg reynsla. Okkur reyndar hlakkar til ad komast til New York :)

Adios Nonni og Dísa

Viernes, 16 de Julio de 2010 (1019)

Vid erum komin til Buenos Aires eftir ad hafa farid med ferju frá Colonia de Sacramento í Uruguay. Thad reyndist talsvert ódýrara heldur en ad sigla beint frá Montevideo. Tókum thví rútu yfir í fyrrnefndan bae sem er staddur beint á móti Buenos. Rútuferdin tók 2,5 klst og ferjan var rétt rúman klukkutíma yfir.

Tókum sídan leigubíl upp á hóteldid okkar (Hotel Bolivar), sem stadsett er vid samnefnda gotu, orstutt frá midbaenum, nánar tiltekid í San Telmo kjarnanum. Thad tók okkur 2 klst í gaerkveldi í ad finna thetta á netinu, allt í senn, ódýrt hótel, med gódum gaedum og nálaegt midbaenum. Thad er mikid reynt ad okra hérna, sérstaklega í Argentínu og Brasilíu.

Erum ánaegd med stadsetninguna, hér idar allt af lífi, fullt af verslunum og morkudum. Skelltum okkur út ad borda og erum bara í skýjunum, svei mér thá. Aetlum ad dvelja hérna um helgina og skella okkur út á lífid í leidinni. Eftir helgi leggjum vid sídan af stad til Mendoza. Thad verdur okkar sídasta stopp, thar til vid holdum yfir til Chile. Aetlum ad fara med rútu thadan og yfir Andesfjollin :) Vonandi skellur ekki snjóbylur á okkur...

Erum alveg ferlega hress, hafid thad gott ;)
Nonni og Dísa

Jueves, 15 de Julio, de 2010 (1007)

Erum stodd í Montevideo og hofum ferdast frekar mikid af undanfornu. Fórum t.d. frá Iguazú fossunum og yfir til Porto Alegro í Brasilíu, gistum thar í eina nótt og héldum sídan yfir til smábaejarins Chui/Chuy sem er landamaerabaer. Thad er merkilegt ad adalgata baejarins skuli skipta honum í tvennt, odrum megin er Brasilía og thar heitir baerinn Chui og hinum megin er Uruguay og thar heitir hann Chuy.

Thessu komumst vid ad thegar vid aetludum ad finna okkur gistiheimili og gengum yfir landamaerin... frekar spes. En allavegana, vid gistum í Chuy í eina nótt og voknudum vid morgunsong frá odrum eigandanum :) sem var karlkyns...

Vorum thví fegin ad komast upp í rútu um morguninn sem flutti okkur yfir til Montevideo. Í therri glaesilegu stórborg búa rúmlega milljón manns, thetta er gód upphitun fyrir Buenos Aires og New York. Hérna hofum vid tekid okkur til og verslad, aetlum ad halda thví áfram í dag, thar sem vid holdum ekki af stad til Buenos fyrr en á morgun. Thar aetlum vid ad stoppa í nokkra daga og versla adeins meira :) Thad eru nefnilega vetrarútsolur hérna.

En thad styttist audvitad í thessu, ekki nema 20 dagar eftir í Sudur Ameríku. Sídan er thad audvitad New York. Vid erum svaka spennt fyrir henni. Palli hvad med thig?

Bidjum ad heilsa ;)

Viernes, 9 de Julio, de 2010 (975)

Fórum í dag ì siglingu ad fossunum (Iguazú-falls), Argentínu megin. Thetta var ógleymanleg upplifun. Myndirnar eru komnar inn á Facebook síduna hans Nonna.

Hér ad nedan er smá lýsing sem vid settum í myndaalbúmid:

"Í gaer komum vid til thessa smábaejar (Puerto Iguazú), sem er á staerd vid Akureyri. Um leid og vid sáum ad thessi ferd var í bodi, stukkum vid á hana. Thad er ekki á hverjum degi sem madur faer taekifaeri til thess ad skoda fallegstu fossa í heimi og thad med thví ad sigla upp ad theim ;)

Vaentingarnar voru haefilegar svona fyrirfram. Vid tókum straetó-inn upp í thjódgardinn um tólf-leytid og vorum c.a. 20 mín med honum. Sídan tók vid smá ganga ad stadnum sem vid áttum ad maeta á. Bidum thar til klukkan eitt, en thá kom bíllinn ad saekja okkur. Hann flutti okkur í gegnum frumskóginn og nidur ad ánni.

Thad er varla ad madur muni meira, thad ad segja, eftir ad vid settumst í bátinn, svo stórkostleg var upplifunin. Thad má segja ad vid hofum hreinlega misst andlitid vid thetta.

Myndirnar eru magnadar, en segja bara svo lítid, algjorlega eitt af thessum "had to be there moment"

Síddegis á morgun holdum vid ferd okkar áfram, thá skal haldid til Porto Alegro í Brasilíu. Verdum komin thangad snemma á sunnudagsmorgun. Thad er magnad ad hugsa til thess, ad thá verdum vid búin ad ferdast frá Kyrrahafinu og ad Atlantshafinu med rútu, thvert yfir Sudur-Ameríku. Vid aetlum ad stoppa í einn dag, hid minnsta í thessari borg. Sídan er stefnan sett í Montevideo í Uruguay, thad gaeti thó ordid eitt stopp í millitídinni. Thad kemur í ljós.

Planid okkar hefur alveg haldist til thessa, en er ad taka breytingum eins og sjá má. Vid erum svakalega spennt fyrir Montevideo, thad verdur ekki leidinlegt ad vera á djamminu thar um naestu helgi. Thad kom ad thví ad gamla fólkid ákvad ad skella sér út á lífid, hugsa ábyggilega einhverjir ;)

En jaeja, vid erum í dúndurstudi hérna megin. Bidjum fyrir kvedjur yfir ;)
Dísa og Nonni

Miércoles, 7 de Julio, de 2010 (966)

Thad er synd og skomm ad thad sé komin vika sídan vid skrifudum sídasta pistil. Thad hefur margt gerst sídan thá. Hofum reyndar verid duglegri ad setja myndir inn á Facebook.

Vid dvoldum í Tarija í Bólivíu í thrjá daga, á Hostel Bolivar, horfum audvitad á HM-leikina, fognududum afmaelinu hennar Dísu med thví ad fara í vínsmokkun og út ad borda.

Vínsmokkunin var virkilega skemmtileg. Dísu var komid á óvart, en thar fékk hún koku í tilefni dagsins med einu kerti. Thad var líka sungid fyrir hana á spaensku, afmaelissonginn, thannig ad hún rodnadi nidur í taer. Fyrirtaekid góda sem baud upp á thessa ferd heitir Viva Tours. Tharna skodudum vid eina verksmidju, eitt vínsafn og 400 ára gamla vínekru. Smokkudum audvitad ljúffeng vín á ollum stodunum og gómsaeta osta um leid. Smjatt, smjatt ;)

Frá Tarija tókum vid rútu ad landamaerabaenum Bermejo, thad reyndist skrautleg ferd, en okkur var eiginlega hent út úr rútunni á ferd, thar sem ad bílstjórinn var ekkert ad hafa fyrir thví ad láta okkur vita ad vid vaerum komin ad stadnum thar sem vid thyrftum ad stimpa okkur út úr landinu. Nonni tók sem betur fer eftir thessu og gargadi á hann ad stoppa (Dísa var sofandi).

Thetta blessadist allt saman ad lokum, fengum stimplana og hittum á frábaeran leigubílstjóra, en their eru sjaldsédir hvítir hrafnar á thessum slódum. Hann benti okkur á thad, á leidinni inn í baeinn ad vid kaemumst ekki frá Bermejo med rútu yfir landamaerin, heldur yrdum vid ad taka bát yfir ána, og stimpla okkur inn í Argentínu í landamaerabaenum (Aguas Blancas) theim megin.

Thad var aevintýri út af fyrir sig, thví núna erum vid búin ad fara yfir landamaeri, med flugvél, í rútu og med bát. Ég er víst ad gleyma einu. Vid erum búin ad ganga yfir ein :)

Frá Aguas Blancas tókum vid mjog góda rútu yfir til Salta, lentum í annad skiptid í ferdinni í ítarlegri logregluleit, nema núna thurftum vid ad fara út úr rútunni og taka allan farangur med okkur og setja hann í gegnumlýsingartaeki.

Dvolin í Salta hefur verid thaegileg. Vid hofum reynt ad slaka á, eins mikid og mogulegt er. Sérstaklega thar sem vid erum ad fara í okkar lengstu rútuferd til thessa, til baejarins Puerto Iguazu, sem stendur nálaegt thjódgardinum vid samnefnda fossa. Vid leggjum af stad eftir um thad bil thrjá tíma.

Baerinn sjálfur er afskaplega fallegur og kemst ansi nálaegt Cuenca í Ekvador. Hérna prófudum vid ad fara í kláf, sem flutti okkur lengst upp fyrir baeinn, en thar er flottur áningarstadur (haegt ad fara úr kláfnum og skoda sig um).

Hofum thetta ekki lengra í bili, erum vid hestaheilsu og bidjum ad heilsa ;)

Kv. Nonni og Dísa ;)

Jueves, 1 de Julio de 2010 (919)

Váá hvad thetta lídur allt saman hratt, thad er kominn 1. júlí. Dísa á afmaeli eftir tvo daga :)

Vid erum í augnablikinu stadsett í Tarija í Bólivíu. Thetta er sídasta stopp fyrir annad hvort Argentínu eda Paraguay. Erum ad paela í thví ad stytta okkur leid, ad Ignacio-fossunum. Verdum líklegast fljótari med thví ad fara í gegnum Paraguay.

Hérna (Tarija) aetlum vid ad slappa adeins af og skoda vínekrur ef thad er haegt (hér er vetur). Komum hingad sídustu nótt eftir hryllilegustu rútuferd sem sogur fara af. Rútan haetti bara ekki ad hristast, nema audvitad thegar hún var stopp og til thess ad hleypa odrum bílum eftir throngum veginum. Thad er furdulegt med rútur hérna í Sudur-Ameríku ad flestir bílstjórar virdast hafa thá reglu ad kynda eins og haegt er á daginn, thannig ad manni langar helst til ad stokkva í naestu á og kaela sig, en á naeturnar er allt slokkt thannig ad madur frýs naerri í hel!! Fáránlegt... hreint út sagt. Vid vorum samt sem ádur dúdud frá toppi og nidur ad tám, umvafin teppi og ponsjói.

En núna aetlum vid ad segja smá frá Uyuni og saltsléttunni (Salar de Uyubi). Vid komum thangad hálf fjogur um nóttina eftir lestarferd frá Oruro. Fórum á fínasta gististad (Hotel Mosoj) og vorum fegin ad komast upp í rúm. Dýnan í rúminu var ad vísu eitthvad skrítin og thegar vid skodudum thetta betur sáum vid ad gormarnir í henni voru byrjadir ad stingast í gegn. Snérum henni thá bara vid og volla... Thetta fínasta rúm var maett á svaedid.

Sjálfur baerinn (Uyuni) er hins vegar einn sá allra skítugasti sem vid hofum komid í, rusl út um allt. En thar sem thad var saltsléttan sem vid komum til ad sjá, thá vorum vid ekki ad velta okkur mikid uppúr thessu. Fórum á nokkrar ferdaskrifstofur og skodudum verdin, (erum alla daga ad bera saman verd). Ad endingu voldum vid eina sem okkur leist best á. Hún ber heitid Expediciones Empexsa og stód fyllilega fyrir sínu. Vid ákvádum ad taka eins dags túr thar sem thad hentadi okkur betur, auk thess sem hann innihélt allt sem okkur langadi til thess ad sjá ;) - Prísinn á thessari ferd hljómadi upp á 40 dollara fyrir okkur baedi eda rúmlega 5000 kr. Ameríski dollarinn reyndist okkur hagstaedari, thar sem vid gátum valid um ad borga med honum ad theim bólivíska.

Daginn eftir maettum vid á ferdaskrifstofuna um 10:30 og hittum thá hina sem fóru med okkur. Vid vorum átta í bílnum, 7 túristar og einn leidsogumadur (Saúl), sem jafnframt var bílstjórinn okkar. Er okkur minnisstaedast af ferdafélogum okkar, hann Úlfur eda Wolf, sem er frá Thýskalandi. Gátum vid gefid honum upplýsingar um Ekvador en hann var ad hugsa um ad ferdast thangad eftir Bólivíu.

En aftur ad ferdinni. Fyrsta stopp var hjá Lestarkirkjugardinum en á thessum stad hafa lestar verid skildar eftir sídan um 1800. Okkur fannst thetta svo sem ekki thad merkilegt, rydgadar lestar á úreltum sporum í hronnum, í tugatali. Myndirnar eru komnar inn á Facebook.

Naesta stopp var í smábaenum Colchani en thar var skodadur varningur og lítid safn (frítt inn). Thví naest sáum vid thegar verid var ad moka salti uppá vorubíla. Thad sem their gera, er ad their hrúga saltinu upp í litla hauga til ad ná vatninu úr thví, (ástaedan fyrir thví er sú ad ef thú mokar svona 5 cm eda meira nidur í sléttuna, thá kemurdu nidur á vatn).

Naesta stopp, var vid salthótelid. Thar skodudum vid okkur um og bordudum nestid sem var vel útilátid. Kjúklingabringa, med salati og hrísgrjónum. Mandarínur og sleikjó í eftirrétt :)

Eftir thennan ánaegjulega hádegisverd sem var innifalinn í verdinu, thá tók vid meira en hálftíma keyrsla yfir sléttuna ad naesta stoppi, sem var Kaktus eyjan eda (Isla Incahuasi - Isla Pescado). Thad var furduleg sjón ad sjá thessa eyju standa uppúr midri sléttunni. Auk thess, thá býr tharna fjolskylda á eyjunni allt árid um kring. Madur sér thad ekki alveg fyrir sér tharna. Adgongumidinn kostadi 15 bólivíska fyrir manninn og var ekki innifalinn í verdinu (300 kr íslenskar).

Thessi eyja vard til á sínum tíma med nedansjávareldgosi, thegar stoduvatnid var á sléttunni. Thess vegna er baedi hraun og kórallar á eyjunni, ásamt ógrynni af kaktusum. Thad var tekinn einn hringur á eyjunni og thá sáum vid t.d hvad haegt er ad gera úr kaktus. Thegar hann verdur gamall, verdur hann svipadur og tré ad innan thannig ad ruslatunnurnar, skiltin og hlerarnir fyrir gluggunum á húsunum voru, t.d gerdir úr kaktusum. Sáum vid á einu skiltinu sem var vid fallinn félaga, ad hann hafdi ordid ríflega 1200 ára gamall.

Eftir eyjuna var keyrt heillengi yfir sléttuna en thessi slétta er 12 thúsund ferkílómetrar ad staerd. Er til saga um fjolskyldu sem dó á sléttunni thví ad bíllinn theirra biladi og thau hofdu ekkert vatn medferdis. Thetta er í rauninni eins og stór eydimork.

Sídan heyrudum vid líka um tvo bíla sem rákust saman og sprungu hálfpartinn thví their voru ad flytja bensín og vistir fyrir 3 og 4 daga túristaferdirnar. Veltum thví fyrir okkur hvernig í óskopunum their fóru ad thví ad rekast saman thví ad thad er ekkert tharna sem ad blokkerar útsýnid.

Komum loksins ad eldfjalli (Tunupa Volcano) sem er ennthá virkt. Thar sáum vid thrjá bleika flamingóa. Thad kom skemmtilega á óvart, var ekki innifalid í verdinu :) Hefdum thurft ad hafa kíkinn hans José tharna til thess ad skoda thá nánar.

Naest var farid til baka og stoppad hjá Salar de Oros (Salt augunum). Augun eru einskonar hverir sem eru kaldir. Vatnid í theim bullar út af gasi sem er nedanjardar og streymir upp á yfirbordid. Fólk kemur tharna gjarnan til ad fara í fótabad en vatnid á ad hafa gód áhrif á thá sem hafa gigt.

Vid nádum sólarlaginu á sléttunni sem var mjog fallegt ad sjá og sídan var brunad aftur til Uyuni. Fyrir okkar leyti var thetta fullkominn dagur og ekkert sídri heldur en ad fara í 3 daga ferdina ad okkar leyti. Hérna sáum vid allt sem vid vildum sjá og adeins meira :)

Thegar vid komum til Uyuni ákvádum vid ad fá okkur smá ad borda ádur en vid faerum med lestinni, kl 22:40 til Tupiza. Já vid vorum heppin ad hafa naegan tíma thví vid bidum í rúma 2 tíma eftir ad fá 2 súpur og pítsu á veitingastadnum. Thad er ekki ad ástaedulausu ad thad var fullt af spilum og leikjum vid afgreidslubordid til ad drepa tímann med.

Eftir ad hafa sloppid út af veitingastadnum, sóttum vid toskurnar á hótelid og fórum nidur á lestarstod. Ferdin til Tupiza gekk ágaetlega en thegar vid komum til Tupiza átti adeins eftir ad versna í thví. Vid komuna thangad (klukkan hálf 4 um nóttina) gengum vid í áttina ad rútustodinni. Sáum vid auglýst thar ad naesta rúta faeri til Tarija klukkan 9 um morguninn. Til thess ad vera ekki ad eyda í gistingu fyrir thetta stuttan tíma ákvádum vid ad bída á rútustodinni. Thad átti eftir ad reynast afar slaem ákvordun, thví ad kuldinn var slíkur ad vid vorum ordin hálf frosin thrátt fyrir ad vera vafin í teppi, vettlinga, húfu og ponsjo.

Um klukkan hálf 6, kemur sídan madur í eina afgreidsluna sem segir okkur ad allar rútur til Tarija fari "BARA" um kvoldid. Vid strunsudum thví virkilega svekkt af rútustodinni og beina leid ad naesta gististad. Thad var sannkallad lán í óláni ad finna thetta frábaera hótel, (Hotel La Torre) en á thví sváfum vid fram á midjan dag fyrir einungis 1600kr. Thá fórum vid og keyptum rútumida til Tarija og hittum í leidinni, sennilega bestu hamborgara sem vid hofdum fengid lengi. Their voru gerdir af konu úti á gotu sem afgreiddi thá í agnarsmáum solubási. Kostudu their 2 bólivíska stykkid eda 40 kr hver. Hreint út sagt hlaegilegt verd, enda var salan eftir thví. Stanslaus taumur af fólki.

Thid erud eflaust ordin dauduppgefin, endilega skrifid í athugasemdir ef thid nádud ad klára lesturinn :)

Kvedur frá Tarija í Bólivíu :)

Nonni og Dísa

Domingo 27 de Junio de 2010 (879)

Thá erum vid komin til Oruro. Komum hingad í gaerkvoldi og thá var farid beint ad sofa eftir um thad bil 11 tíma rútuferd frá Torotoro. Rútuferdirnar voru reyndar tvaer, thar sem vid tókum sídan adra rútu frá Cochabamba.

En snúum okkur ad Torotoro. Thetta er pínulítill baer í um thad bil 5 tíma fjarlaegd frá Cochabamba. Vid komuna thangad, um eittleytid eftir hádegi (sídastlidinn fostudag) fórum vid á Los Chocos (hostelid) og fengum okkur herbergi. Frekar skondid ad herbergid okkar var einskonar stúdíóíbúd uppi á thaki. Vid vorum ad enda vid ad setja myndir inn á Facebook, endilega skodid thaeir.

Eftir ad hafa skilid toskurnar eftir, leitudum vid ad upplýsingum um ferdir í thjódgardinn. Á skrifstofunni hittum vid Derrick (Rick), Ástrala sem ólst uppi í Sudur Afríku og José sem spurdu hvort ad vid vaerum til í ferdast saman til ad splitta kostnadinum. Vid stukkum á thetta enda mjog fínt fyrir okkur thar sem ad José er Spánverji og thjódgardsvordur á Spáni í thokkabót.

Thad eru engir enskumaelandi guidar í Torotoro (allavega ekki á túristaskrifstofunni) thannig ad José gat thýtt thad sem vid skildum ekki. Thad var ákvedid ad hittast klukkan 7 morguninn eftir, en thá aetludum vid ad skoda Ithas (hella sem eru sagdir vera Inca borg), Umajalanta (hellir) og Tankar Pampa (risaedlusporin).

Their félagar vissu hinsvegar af risaedlusporum vid ána, rétt hjá baenum, thannig ad thangad héldum vid í stuttan gongutúr á fostudagseftirmiddeginum. Vid fundum loksins sporin eftir nokkra leit, og dádumst af theim í nokkra stund. Okkur leid eins og vid vaerum med landkonnudum, enda voru their mikid ad velta hlutunum fyrir sér.

José er mikill fuglaáhugamadur og thad vard úr ad vid gengum áfram medfram árfarveginum, í leit ad thekktum fuglum á thessu svaedi, sáum m.a. graena páfagauka. Thetta vard heldur lengri gangur, en vid bjuggumst vid, enda komum vid ekki aftur í baeinn, fyrr en ad verda sjo um kvoldid, eflaust búin ad rolta eitthvad um 10 kílómetra. Thá fórum vid heim á hostelid og hofdum okkur til fyrir kvoldid.

Thá skelltum vid okkur á veitingastad sem gerir ekta heimagerdan mat, al mamá. Thar fengum vid okkur dýrindis kjotmáltíd ásamt medlaeti, ásamt threm dokkum bjórum, en hann er uppáhaldid okkar hérna úti. Maturinn var stórgódur og reikningurinn hljómadi uppá einungis 1000kr, fyrir okkur baedi. Matur + 3 stórir bjórar (630ml hver). Ótrúlegt hreint út sagt. Bólivía er sko ódýrt land.

Daginn eftir keyrdum vid af stad, í bíl sem mátti muna fífil sinn fegri. Á einum stad thurftum vid ad ganga upp eina brekkuna, thví bíllinn spóladi bara í lausamolinni. Thetta hafdist allt ad lokum og vid komumst á fyrsta áfangastad, ólíkt kanadíska stelpnahópnum sem aetladi líka um morguninn. Sá hópur vard ad sleppa thessum áfanga thar sem hópferdabíllinn theirra hafdi sig ekki upp fjalllendid.

Fyrst thurftum vid ad ganga ad bóndabýli og borga adgangseyrinn (10 bs á mann), sídan var haldid áfram, en vid áttum eftir ad thramma tharna um og klifra í um 3 tíma. (Vid minnum á myndirnar á sídunni hans Nonna á Facebook).

Eftir Ithas-borgina fórum vid aftur nidur med bílnum ad afleggjaranum ad Umajalanta. Eftir um 1 kílómetra labberí komum vid ad húsi thar sem adgangsmidarnir okkar voru thékkadir en thad kostadi 20 bs á mann, bara ad komast inní thjódgardinn. Skildum vid allt lauslegt eftir tharna thar sem ad hellirinn er ansi throngur á koflum. Med hjálma, vasaljós og myndavél gengum vid nidur ad hellinum.

Sjálfur hellismuninn er mjog stór en sídan threngist hann eftir thví sem ad innar dregur. Thad áttu ad vera ledurblokur í hellinum en vid sáum engar thví thad hafdi verid fólk á undan okkur med tilheyrandi hávada og ljósagangi. Hofdu thaer thví flutt sig innar, thangad sem vid komumst ekki. Tharna inni er fullt af dropasteinum, en thví midur hefur fólk í gengum tídina brotid thá alla til ad hafa med sér sem minjagripi. Plús thad ad thad er sáralítil endurnýjun á theim thar sem vatnid er haett ad renna eins mikid tharna í gegn og thad gerdi ádur.

Vid fórum í heildina 7 kílómetra hring tharna inni (og einhverja rúmlega 100 metra nidur) hefdum aldrei trúad thví ad okkur gaeti lidid svona vel inní einhverjum helli. Guidinn okkar hann Pablo, sagdi okkur á einum stadnum ad slokkva á vasaljósunum til ad sjá hversu dimmt vaeri í raun tharna inni. Allt bleksvart, sáum ekki baun.

Á odrum stad fundum vid ad thad var holrúm undir okkur. Spurdum vid Pablo sem sagdi ad annar hellir vaeri undir thessum. Eins gott ad detta ekki í gegn ;) Vid enda hringsins ádur en vid snerum vid, (hina leidina út) var lítil tjorn og í hana rann vatn nidur einn vegginn. Svo sem ekki merkilegt nema fyrir thad leyti, ad í tjorninni voru blindir fiskar!!! Hafa their adlagad sig myrkrinu thannig ad their hafa ekki lengur thorf fyrir augu.

Sídasta stoppid var Tankar Pampa. Thangad gengum vid, enda vorum vid á leidinni aftur til Torotoro. Frá Umajalanta ad Torotoro eru 6,3 kílómetrar og frá Torotoro ad Tankar Pampa eru 1,7 kílómetrar. Thad var ansi magnad ad sjá risaedlusporin, en thad tharf smá ímyndunarafl til ad sjá fyrir sér edlurnar thramma tharna um. Thad var ekki erfitt med thessa snillinga, sér vid hlid. (Andstaett thví sem ad stendur í Lonely Planet bókinni, thá má ekki hreinsa sporin med bursta), thannig ad vid fylltum thau med raudum sandi í stadinn til ad gera thau skýrari.

Sporin eru í bergi sem kom til af thví ad einu sinni var stoduvatn á thessu svaedi thar sem risaedlurnar komu ad. Vardveittust sporin í mjukum jardveginum sem sídar vard ad bergi. Tankar Pampa var einu sinni landbúnadarland en fyrir einhverjum árum sídan skoladi regnjardveginum í burtu og komu thá sporin í ljós. Thannig ad í rauninni ef ad jardvegur vaeri hreinsadur í burtu á stóru svaedi myndu morg hundrud spor koma í ljós.

Vid verdum líka ad segja ykkur adeins meira frá honum Pablo. Vid fyrstu sýn virtist hann um sextugt en sídar sagdi hann okkur, ad hann vaeri 44 ára!!! Ha, hugsudum vid bara en sogdum ekki neitt. Auk thess ad vera leidsogumadur fyrir túrista er hann bóndi og á átta born, allt strákar. Svona fer lífid hérna og sólin med fólkid. Thad virdist oft eldra en thad er.

En aftur ad Oruro. Vid erum búin ad eyda deginum í dag í slugs hérna, enda erum vid ad bída eftir lestinni til Uyuni en hún fer kl 19:00. Vid aetludum med rútu, en haettum sídan vid. Thad er frekar ótrúlegt en einu rúturnar hérna til Uyuni fara seint á kvoldin og naeturnar. Thar sem lestin var ekki thad rosalega dýr og vid komin med uppí kok af rútum í bili ákvádum vid ad fara frekar med henni. Í Uyuni aetlum vid ad skoda saltsléttuna og eftir thad er stefnan tekin á baeinn Tarija en thad verdur sídasta stopp ádur en vid forum til Argentínu.

Vid aetludum til Potosí ad skoda silfurnámurnar en ákvádum ad sleppa theim. Ferdin í Umajalanta var thad gód og í rauninni svipud og í Potosí nema thad eru námur gerdar af monnum en Umajalanta er audvitad náttúrulegur hellir.

Adios, Dísa og Nonni

Miércoles, 23 de Junio de 2010 (854)

Komum til Cochabamba í gaer og aetlum bara ad dvelja hérna thar til á morgun. Planid er ad taka rútu til Torotoro klukkan sex í fyrramálid.

Í gaer lentum vid í hinu mesta basli vid ad finna baedi hostelid okkar, ásamt upplýsingum um ferdir yfir til Torotoro. Thetta hafdist allt saman á endanum og í dag tókum vid okkur bara tvo klukkutíma í ad finna umraedda soluskrifstofu. Tókum sídan hressilegan gongutúr tilbaka á hostelid og vorum alveg dauduppgefin thegar vid loksins komumst thangad. Vedrid er nefnilega algjor steik í augnablikinu, yfir 30 stiga hiti, sól og blída. Thad hreyfir auk thess ekki vind hérna.

Erum rosalega spennt yfir framhaldinu, en vid stefnum á ad vera í Torotoro (Thjódgardinum) thar til á laugardaginn (thar aetlum vid ad skoda, hella og risaedluspor), sídan aetlum vid tilbaka til Cochabamba og frá theim stad holdum vid til Uyuni ad skoda saltslétturnar.

Held thad sé ekki frá fleiru ad segja. Hafid thad gott heima á Íslandi ;)

Kv. Nonni og Dísa

Sábado, 19 de Junio de 2010 (818)

Erum komin til La Paz.

Erum í ferlega lélegum tolvum, thannig ad thetta verdur stutt í thetta skipti. Eins og thid vitid thá fórum vid út á Titicaca vatn (Perú-megin), í flotta siglingu. Gistum ekki eins og vid héldum á fljótandi eyjunum (Uros), heldur komum einungis thar vid, stoppudum í c.a. hálftíma og héldum sídan áfram. Vid aetlum ad segja nánar frá thessu vid taekifaeri, en vid getum thó sagt ad vid holdum áfram ad upplifa, lífshaetti sem eru talsvert frábrugdnir thí sem vid eigum ad venjast heima.

Á Uros eyjunum sefur fólk t.d. í strákofum. Thad tharf einnig ad flytja eyjarnar til til ádur en regntímabilid skellur á, svo thaeir fljóti ekki í burtu thegar vatnsyfirbordid haekkar.

Frá Uros-eyjum héldum vid yfir á adra eyju, en thad var taeplega 3 klst sigling (Thetta er virkilega stórt vatn). Á theirri eyju gistum vid yfir nóttina og voru adstaedurnar svipadar theim sem voru á Íslandi í kringum 1900. Hús byggd úr leir, ekkert rafmagn, einungis kerti, engin kynding. Eldamennskan, jebb fengum mjog gódan mat sem eldadur var á hlódum. Allt rosalega frumstaett.

Um kvoldid fórum vid sídan á dansiball, thar sem vid vorum látin dansa ad haetti innfaeddra. Thetta var kostulegt í alla stadi. Ógleymanleg upplifun.

Daginn eftir var haldid af stad tilbaka. Komum vid á thridju eyjunni og skodudum okkur um. Thegar vid komum til Puno var flest allt lokad vegna verkfalla. Vid vorum thí í talsvert mikilli óvissu um hvort vid kaemumst áfram til Bólivíu daginn eftir. Thad var víst búid ad blokkera alla vegi út úr borginni.

Vid voknudum snemma og bidum eftir ad vid yrdum sótt, tíminn leid og beid og enginn kom. Um átta leytid fréttum vid ad annad fyrirtaeki aetladi yfir, og thá urdum vid ad hafa hradar hendur. Fórum og fengum hluta endurgreiddan, nenntum ekki ad standa í stappi út af 300kr. Fengum mida hjá Panamericano Travel og drifum okkur út á rútustod. Ferdin yfir til Bólivíu gekk vel, ekkert vesen vid landamaerin auk thess sem vid gengum sídasta spolinn frá Perú og yfir til Bólivíu, thad var spes.

Komum til La Paz rétt eftir hádegi og gistum á flottu hosteli, sem er í rauninni hótel, 3 stjornu. Thad heitir hostel Provenzal. Gistum á 4 haed med flottu útsýni yfir midbaeinn, er med badherbergi og sjónvarpi kostar 2850kr/nóttin fyrir okkur baedi.

Stefnum á ad vera hérna í nokkra daga, sídan holdum vid áfram nidur landid og til baejar sem heitir Oruro.

Hafid thad sem allra best. Vid hofum thad gott, thar sem thetta er ódýrasta landid til thessa :)

Kv. Nonni og Dísa

Ferdin til Machu Picchu (783)

Facebook er afar hentugt til thess ad hlada nidur myndum. Thess vegna tókum vid nokkrar vel valdar og smelltum thangad inn í gaer. Ástaedan fyrir thví, var sú ad thessi vefur lá nidri.

http://www.facebook.com/album.php?aid=2067313&id=1442375311

Thessi ferd er ein sú mesta lífsreynsla sem ég hef nokkurn tímann gengid í gegnum (Nonni). Dísa var ad fara til Machu Picchu í annad sinn, en hún fór tharna fyrir 2 árum. Thá thurfti hún hálfpartinn ad hlaupa tharna í gegn, eftir ad hafa gengid upp á Wayna Picchu. Nú gáfum vid okkur hins vegar, gódan tíma í ad skoda svaedid og fengum frábaera leidsogn. Okkur leid bara eins og vid hefdum flust nokkur hundrud ár aftur í tímann.

Nú vardandi thessa ferd thá skodudum vid daemid afar vel ádur en vid logdum af stad. Med thví ad taka bílferdina sporudum vid okkur um thad bil 50-60 túsund krónur en ef vid hefdum tekid lestina alla leid og tilbaka aftur og inn í thví var enginn matur. Thad er greinilega okrad á thessu, einfaldlega af thví ad bílferdin er vaegast sagt ansi slaem.

Vid borgudum 256 dollara (33.280kr) fyrir okkur baedi og fyrir thad fengum vid. Bílferdina, fram og til baka. Hádegismat á leidinni til Aguas Calientes. Lestarmida sídasta spolinn til Aguas Calientes og aftur til baka daginn eftir. Tveggja rétta kvoldrétt í Aguas Calientes og gistingu thar um nóttina á virkilega fínu hosteli, sem innihélt heita sturtu, en thaer eru víst ekki sjálfgefnar hérna. Daginn eftir fengum vid lítinn morgunmatspakka, sem innihélt epli, súkkuladi og smá smjatt, smjatt :) - Adgongumidinn ad Machu Picchu var líka innifalinn, ásamt leidsogumanninum, en midinn sjálfur kostar 6.500kr fyrir manninn.

Thad eina sem stódst ekki hjá thessu fyrirtaeki (www.condetravelperu.com) var ad bíllinn sem vid áttum ad fara med, (tíu manna) biladi, eda svo sogdu their. Thannig ad vid fórum med staerri bíl, sem vard til thess ad vid fórum seinna af stad og urdum heldur lengur á leidinni, bíllinn átti sídan eftir ad bila (sá sem vid fórum med), thannig ad hádegishléid var ekki fyrr en um thrjú-leytid. Ad endingu komum vid til baejarins um klukkan 18:30. Eftir ad hafa lagt af stad um klukkan 07:00 um morguninn, en ekki 05:30 eins og sagt var.

En thetta var allt, vel thess virdi, thví um leid og vid komum til Aguas Calientes, thá lá vid ad madur dytti fram fyrir sig, yfir fegurd stadarins. Thad eru ekki til lýsingarord fyrir sjálfan stadinn og landslagid thar í kring. Vorum eiginlega strax farin ad sjá eftir thví ad thurfa ad fara strax aftur, daginn eftir.

Um kvoldid bordudum vid á veitingastadnum en thar fékk ég mér kjúklingasúpu í forrétt og kjúklingabringu med salati og sósu í adalrétt, á medan Dísa fékk sér tómatsúpu í forrétt og kjot, kartoflur og graenmeti í adalrétt. Eftir matinn drifum okkur upp á hostel, svo madur naedi einhverjum svefni fyrir gonguna. Vid voknudum korter í fjogur, tókum okkur til og hentumst af stad. Skildum hluta af dótinu eftir nidri í móttoku (en stóru bakpokarnir urdu eftir í Cusco á hostelinu thar).

Thví naest var haldid af stad. Vorum um thad bil hálftíma ad ganga ad fjallinu í kolsvarta myrkri, med stjornurnar beint fyrir ofan okkur, í hreint út sagt dásamlegu vedri. Thegar vid komum ad fjallinu hittum vid gonguhóp, sem var blessunarlega med vasaljós medferdis. Vid fylgdum honum thví upp fjallid, upp hverja steintroppuna á faetur annarri. Mikil threkraun ad komast upp á rétt rúmum klukkutíma.

Nú hvad vardar restina á thessum pistli, thá vísa ég á myndirnar á Facebook, og thá sérstaklega thegar vid erum í Machu Picchu. Thar segja meira en morg ord.

Ég aetla samt ad grípa adeins inn í ferdina á leidinni til baka. Vid logdum af stad á laugardeginum med lestinni rétt yfir eitt og áfram hélt sídan ferdalagid med bíl til Cusco. Thangad vorum vid komin rétt um hálf ellefu um kvoldid. Og thar med er sagan ekki búin, thví vid áttum pantad far til Puno, fjogur um nóttina. Vid fengum herbergi á hostelinu og sváfum til thrjú, tókum sídan til, og fórum med leigubíl nidur á rútustodina hálftíma sídar. Ferdin til Puno gekk vel, sem betur fer og var klárlega besta rútuferdin fyrir utan ferdina med Cruz del Sur til Nasza, en hún var líka í allt odrum gaedaflokki, thessi kostadi einungis 36 sol fyrir okkur baedi, eda 1800kr. Fyrirtaekid heitir Power og vid maelum med thví.

Vid komum til Puno á áetlun og fyrsti madur sem vid hittum á, er í samstarfi vid hostelid sem vid gistum á. Thad heitir, The Walk On Inn Puno og er med thví besta sem vid hofum gist á, fyrir einungis 9 dollara, per/nótt/per/pers. Madurinn sem rekur hostelid var svolítid hissa á thví hvad vid vaerum komin snemma frá Cusco og brosti sídan bara thegar vid sogdum honum frá ferdalaginu.

Hér er yndislegt ad vera. Gódur veitingastadur í naestu gotu, vid erum stadsett mjog nálaegt midbaenum og hédan er stutt í allt. Aetlum ad dvelja hérna í tvaer naetur í vidbót og aetlum sídan út á Titicaca vatn, út í eyjarnar sem byggdar eru úr hálmi og stráum. Thar aetlum vid ad gista í eina nótt og koma sídan aftur til Puno. Aetlum hugsanlega ad vera hérna lengur, kannski tvo daga, en sídan verdur haldid áfram yfir til Bólivíu, Copacabana verdur fyrsta stopp og thadan forum vid áfram til La Paz. Í Bólivíu er 4 tíma mismunur, midad vid Ísland, en í Perú er munurinn 5 tímar.

Yfir og út,
Dísa og Nonni

Miércoles, 9 de Junio de 2010 (666)

Skodudum Cusco í gaer, hátt sem lágt. Gengum um midbaeinn, skodudum sofn og tókum sídan smá fjallgongu upp fyrir baeinn. Tvílíkt útsýni, svona rétt fyrir sólarlag. Klárlega einn af hápunktum ferdarinnar.

Í dag aetlum vid ad taka lífinu med ró, og jafnvel á morgun líka. Á fostudaginn aetlum vid til Machu Picchu og leggjum af stad klukkan fimm um morguninn. Forum med litlum hópferdabíl ásamt átta odrum. Keyrum hluta leidarinnar og tokum sídan lest, enda var thad ódýrasti kosturinn.

Gistum eina nótt í baenum Agua Caliente (já, baerinn ber nafnid, heitt vatn) og sídan tekur vid 1-1.5 klst ganga upp upp ad rústunum í Machu Picchu. Forum snemma af stad og fáum sídan 2-5 klst til ad skoda rústirnar. (tvaer med guide, og sídan thrjár fyrir okkur, svona private). Eftir thetta tekur sídan vid, gangan nidur, sídan lestin og bílferdin til baka.

Thad er ekki frá fleiru ad segja ad sinni.

Adios, Nonni og Dísa

Lunes, 7 de Junio de 2010 (650)

Í fyrradag fórum vid í flug yfir Nazca-línurnar. Vid aetlum ad birta hérna nokkrar myndir frá theirri ferd. Vid tókum líka nokkur myndbond, en thad tekur allt of langan tíma ad hlada theim inn.

Meira um Nazca: Línurnar sjást best úr lofti, en thetta eru munstur/myndir af allskonar dýrum og formum sem indjánar gerdu fyrir langa longu. Línurnar sjálfar uppgvotudust sídan fyrir slysni snemma á 20. old af Thjodverja. Hér má sjá greinargódar upplýsingar um línurnar og sídan Machu Picchu. (http://www.raunvis.hi.is/~oliverh/reisa/peru.html)

Vélin sem vid flugum í, var ad gerdinni Cessna. Hér sést Nonni ganga í áttina ad vélinni.

Í thessa rellu komust sex manneskjur. Einn flugmadur, adstodarmadur og fjórir farthegar.

Nonni sestur inn í vélina, en vid hlidina á honum sat strákur frá Frakklandi.

Ég sat fyrir framan Nonna, haegra megin í vélinni.

Hérna má sjá mynd af flugmanninum og adtodarmanni hans.

Thetta eru línurnar sem vid flugum yfir.

Thad er erfitt ad sjá thetta. Best ad rýna vel í myndina (Cóndor).

Hér má sjá Colibrí fuglinn.

Eftir thetta smelltum vid af nokkrum myndum yfir svaedid.

Ekkert smá fallegt útsýnid tharna.

Nonni naut thess alveg ad vera í loftinu og hefdi viljad vera lengur. Dísa var hins vegar ordin flugveik í restina og var ánaegd ad komast á fast land aftur.

--------

Eftir thetta fórum svo ad skoda eldgamlar grafir, eda indjána sem voru uppi fyrir um 2000 árum og thó ad grafirnar hafi verid eydilagdar af raeningjum og ýmsum skrautmunum stolid thá er haegt ad skoda beinagrindur og jafnvel múmíur í fotum og med hár á hofdi.

Thad er smá skýli yfir hverri grof fyrir sig. Hitinn var líka algjor steik.

Hér má sjá eina grofina, thad sést glitta í hvernig múmían liggur saman hniprud.

Kvedja Dísa og Nonni

Dísa í svifflugi í Lima, hofudborg Perú (622)

Thetta er stadurinn sem vid fórum á.


Dísa med svifflugsmanninum, Ricardo.

Verid ad gera klárt fyrir flugtak.

Dísa lent, alsael med thessa skemmtilegu lífsreynslu.

Vid aetludum ad vera grand á thví og hlada inn video-inu sem hún tók uppi í háloftunum. Thessi sída vill hins vegar einungis taka vid (100mb), en sjálft myndbandid er 243mb. Aldrei ad vita nema thad birtist á Facebook, von brádar.

Forum í kvold frá Nazca og yfir til Cusco. Thad verda 12-13 tímar í rútu. Aetlum ad fá okkur eitthvad gott ad borda núna ;)

Kv. Nonni og Dísa

Miércoles, 2 de Junio de 2010 (579)

Erum búin ad koma okkur vel fyrir í Lima, en stoppid verdur temmilega stutt, thví á fostudaginn heldur ferdalagid afram. Thá skal haldid til Nazca, ad skoda Nazca-línurnar (Sjást adeins úr lofti, thannig ad vid tokum flugferd yfir svaedid). Aetlum ad dvelja thar, thar til á laugardagskvold og thá tokum vid adra rútu yfir til Cusco.

Stoppum vonandi thar í einhverja daga, svona til thess ad slaka vel á fyrir Machu Picchu.

Vid erum búin ad taka Lima med trompi. Vid gistum í hverfi sem ber heitir Miraflores á fínu hosteli. Thad er virkilega flott, og oruggt eftir thví. Tókum stóran gongutúr í gaer og reyndum m.a. ad fara í svifflug, en thar sem thad var ekki naegur vindur, urdum vid ad haetta vid. Flugid verdur thví ad bída um sinn.

Skodudum í stadinn safnid, Oro del Perú, sem segir frá sogu Perú og fórum eftir thad í bíó, á myndina Prince of the Persia. Hún kom okkur skemmtilega á óvart, thó svo ad taeknibrellurnar hafi verid too much, undir lokin.

Um 11 leytid í morgun fórum vid af stad og tókum taxa í dýragardinn. Dvoldum thar í rúma 3 tíma og heiulsudum upp á ljónin, tígrisdýrin, birnina, ásamt odrum dýrum sem vid hofdum ekki séd. Tharna voru líka dýr sem vid hofdum séd ádur (live), en thau voru í minnihluta. Thad vantadi bara slongurnar handa Nonna og kongulaernar handa Dísu.

Parque de la agua (Parque de la Reserva) er sidan gosbrunnagardurinn sem vid aetlum í, í kvold. Thar eru stadsettir gosbrunnar í tugatali. Okkur skilst einnig ad thetta sé staersti gardur sinnar tegundar sem til er. Ástaedan fyrir thví ad vid aetlum í kvold, er sú ad brunnarnir eru upplýstir. Í ollum regnbogans litum. Thad má audveldlega finna myndbond á Youtube, thid ykkar sem viljid skoda hann nánar.

Thar sem tolvan sem vid erum í, er svo haeg, thá setjum vid ekki inn neinar myndir. Thaer verda ad bída um sinn :)

Vid skemmtum okkur mjog vel, sem fyrr.

Kaerar kvedjur :)
Nonni og Dísa

Domingo, 30 de Mayo de 2010 (559)

Einn stuttur og godur. Vid forum fra Mancora i kvold (17:30). Tokum rutu yfir til Lima, en thad ferdalag mun taka 16-20 tima.

Ciao
Nonni og Disa

Viernes, 28 de Mayo de 2010 -541-

Eins og vid sogdum fra i gaer tha erum vid komin til Mancora. Thad er einungis rafmagn herna fra klukkan tolf a hadegi til midnaettis, a hostelinu. Timinn sem hver og einn faer a internetinu er einnig takmarkadur.

Ferdin fra Cuenca til Mancora tok 9,5 tima, forum med fyrirtaeki sem heitir Pullman og leist okkur ekkert a thad fyrst, en their voru their einu sem foru til Peru. Byrjudum a ad taka rutu fra Cuenca til Machala og thadan var skipt yfir i adra til Mancora. Bidum i Machala i ruman klukkutima, thvi rutan sem vid attum ad fara i, kom aldrei. Hun var by the way med rumum.

I stadinn fengum vid adra rutu sem var i allt odrum klassa og talsvert verri. Hitinn og rakinn var rosalegur, en vid erum ordin von honum nuna. En allavegana, thetta gekk samt agaetlega thad sem eftir var ferdarinnar. Vid stoppudum fyrst, rett adur en vid komum ad landamaerunum, thurftum ad fa stimplinn ut ur Ekvador, okkur leist hins vegar ekkert a thad thegar rutan keyrdi af stad, medan vid bidum i rodinni. Nonni tok a sprett og nadi ad stodva hana, en tha var malid bara thad ad bilstjorinn aetladi ad koma vid i naesta bae, pikka upp farthega og koma sidan aftur. Thad stodst sem betur fer.

Landamaeraeftirlitid i Peru gekk vel, landamaeravordurinn skodadi vegabrefid hans Nonna ansi itarlega, hefur abyggilega verid ad fletta upp Islandi, en Disa lenti i svipudu sidast thegar hun var herna, tha vildu their ekki kannast vid landid okkar.

Afram gekk ferdin og tha attum vid bara eftir ad stoppa einu sinni i vidbot. Thad var vid eftirlit hja logreglu. Rutan var skodud itarlega i 45 min og sidan var haldid enn og aftur af stad. Til Mancora komum vid rett um sex leytid, um morguninn. Fengum tha far med moto-taxi ad hostelinu okkar. Hvildum okkur sidan i herbergi thar til vid tekkudum okkur inn, um tiu-leytid.

Hostelid er aegtt, gaeti verid betra og gaeti verid verra. Thad vantar svolitid upp a vatnid herna og sidan er rafmagnid skammtad. Strondin er samt aedisleg, forum a hana i dag og lagum i solbadi i ruman klukkutima. Thad sest lika a okkur, enda baedi ansi raud i augnablikinu. Myndin her ad nedan synir thad agaetlega.

Thad var magnad ad fylgjast med sandkrobbunum ut undan ser, en their hlupu ut um allt, og grofu sidan holur sem their stungu ser ofan i. Komum vonandi med mynd af einum godum i naesta pistli.

Herna sjaum vid nidur a strondina af svolunum i kofanum okkar. Myndin er tekin rett adur en vid forum ad borda. I kvold var bodid upp a kjukling, kartoflumus og hrisgrjon. I gaer var thad sjavarrettur, kolkrabbi og hrisgrjon. Thad er endalaust bodid upp a hrisgrjon, er hreinlega med ollum mat.

Thetta er utsynid til vinstri. I fjarska ma sja midbaeinn.

Og her er sidan romantiskasti gististadur sem vid hofum nokkurn timann sofid a. Algjort aedi. En hann er i minutu fjarlaegd fra hostelinu.

A morgun er planid ad fara i baeinn, taka ut sol, sem er gjaldmidillinn i Peru, horfa a Eurovision og versla sma inn. Aetlum lika ad athuga med rutu hedan, til Lima, en tha munum vid sla personulegt met, en su rutuferd mun taka um tad bil 16 klukkustundir.

Adios, Disa og Nonni

Myndir og pistill frá Cuenca (484)

Lífid í Cuenca er yndislegt, Nonni er virkilega ad hugsa um thad ad gerast óloglegur innflytjandi. Vid verum búin ad skoda borgina alveg fram og tilbaka, búin ad uppgotva frabaeran veitingastad (Inca Lounge & Bistro) sem er í eigu hjóna frá Bandaríkjunum, thílíkt gódur matur á fáránlega gódu verdi. Thid fáid sýnishorn af matnum í naesta pistli, thar sem vid aetlum út ad borda í kvold :)

Vid skiptum um hostel í Cuenca eftir tvaer naetur, ástaedan er sú ad thad var búid ad bóka herbergid sem vid vorum á, fluttum okkur thví yfir á annad hostel, thar skammt frá. Thad er engu sídra, gestrisnin í hámarki. Thad var líka magnad ad fylgjast med thví thegar Nonni fékk tvo handklaedi, án thess ad borga fyrir thau, á medan tvaer stelpur sem bádu um slíkt hid sama sídar um kvoldid, thurftu ad borga.

Á morgun forum vid yfir til Perú, nánar tiltekid til Mancora. Thar aetlum vid ad minnsta kosti ad dvelja thar til á mánudagsmorgun. Erum búin ad bóka fjóra naetur á glaesilegu hosteli. Sídan er bara spurning hvort vid verdum lengur á strondinni. Thad er aldrei ad vita :)

Hér fyrir nedan eru nokkud margar myndir frá Cuenca. Thid megid endilega skrifa "comment", koma med spurningar eda hvadeina...

Adios, Nonni & Dísa

Nonni fyrir framan adaltorgid i Cuenca.

Dísa med ána Rio Tombamba í baksýn en hún rennur í gegnum borgina.

Bókasafnid Sigló, skammt frá gardinum í midbaenum.

Veitingastadurinn sem nefndur er hér ad ofan, mmm :)

Vid ad skella okkur í skodunartúr um borgina, money well spent :)

Nonni ad gera sig kláran, maettum fyrst og vorum fremst ;)

Dísa tilbúin, vedrid var algjor steik í gaer, 28 stiga hiti og sól.

Kirkjan, Catedral Nueva.

Gomul kona ad selja smáhluti.

Séd yfir smá hluta af Cuenca.

Fleiri smásalar, en their eru gjorsamlega út um allt.

Markadurinn sem vid fórum á í dag, innihélt baedi ávexti, graenmeti...

...og ferskt kjot :)

Hér í lokin er sídan ein myndarleg af okkur :)

Video af lestarferdinni til Alausí, fos 21 maí

Hér má sjá smá sýnishorn af umhverfinu :)

Kvedja Dísa og Nonni

Sábado, 22 de Mayo de 2010 (442)

Cuenca er stadurinn. Komum thangad, klukkan ad verda 12 í morgun. Logdum af stad frá Alausí klukkan 7, eftir ad hafa vaknad klukkan fimm. Rútan tafdist adeins, en hún átti ad leggja af stad hálftíma fyrr. Hér aetlum vid ad dvelja fram á naesta midvikudag. Thá er planid ad ferdast yfir nóttina til Mancora (leggjum af stad klukkan 19:30 um kvoldid, 00:30 ad íslenskum tíma.). Thad verdur gaman ad fara yfir landamaerin til Perú í rútu.

Dísa med Alausí í baksýn.

Nonni med annad sjónarhorn.

Alausí er ekki stadurinn til ad stoppa á yfir nóttina, bara alls ekki stadur til thess ad stoppa á yfir hofud. Madur fékk thad á tilfinninguna ad madur vaeri ekki velkominn tharna, enda er thetta enginn ferdamannastadur. Lentum á hraedilegum veitingastad, auk thess sem thjónustan var enn lakari. Dísa svaf nánast ekkert um nóttina thar sem thad var hamast á hurdinni á einhverjum tímapunkti, ég svaf hins vegar á mínu graena og vard ekki var vid neitt. Thad sem bjargadi thessu fyrir mitt leyti var gott rúm sem vid sváfum í, ásamt thessu fína bakarí sem vid komumst í klukkan korter í sex í morgun.

Thegar vid komum til Cuenca fórum vid strax frá rútumidstodinni og yfir í flugvallarbygginguna sem er tharna skammt frá. Thar fengum vid greinargódar upplýsingar um hvar vaeri best ad gista. Vid gengum sídan frá flugvellinum og nidur í midbae Cuenca (hálftíma gangur) og thar fundum vid fínt hostel (Hótel) í annarri tilraun. Thad kostar 15 dollara nóttin fyrir okkur baedi. Skelltum okkur sídan í heita og góda sturtu, en thad hefur ekki gerst frá thví vid fórum frá Íslandi. (Hér er nánast bara kalt vatn). Eftir sturtuna fórum vid í smá mission til thess ad finna thvottahús, enda vorum ad verda uppiskroppa med hrein fot. Thetta hafist allt saman + thad ad vid fundum thennan fína sjávarréttaveitingastad sem var ad sýna frá Inter og Bayern Munich. settumst audvitad nidur, og fengum okkur fiskisúpu og fjóra kalda bjóra, allt fyrir 9 dollara.

Núna á eftir aetlum vid ad skoda almenningsgardinn í midbaenum, en vid gengum framhjá honum ádan. Hann er mjog svo flottur, med hverri glaesibyggingunni, allt í kringum sig.

Kvedja Nonni og Dísa

Viernes, 21 de mayo de 2010 (428)

Erum komin til Alausí. Thetta er pínulítill baer midad vid thá sem vid hofum verid í en samt búa hérna um 43 thúsund manns ! Thetta er fyrsti dagurinn sem rignir eitthvad af rádi og erum thess vegna ekki búin ad vera rosalega dugleg ad ganga um.

Voknudum 5:15 og drifum okkur af stad út á lestarstod. Thad hafdi hellirignt um nóttina en sem betur fer var ad mestu stytt upp thegar vid komum út. Thegar lestin fór af stad komumst vid ad thví ad thetta var skodunartúr í leidinni. Thad er ad segja stoppad á 2 stodum og skodad. Í fyrra stoppinu skodudum vid vatn sem heitir Laguna Colta. Svo sem ekkert spes ad okkar mati en gardurinn vid vatnid var fallegur. Sídan var rolt yfir gotuna og skodad heldur merkilegri hlut en thad var kirkja sem var byggd 1534 og thess vegna taeplega 500 ára gomul.

Thad var mjog gaman ad fara med lestinni sérstaklega fyrir thad leyti ad madur gat fylgst betur med umhverfinu. Thar sem lestin fór á svona 15-50 km hrada, allt eftir adstaedum. Á seinni stadnum var 30 mín stopp sem fór í smá rolt um stadinn og ad smakka djupsteiktan banana og djúpsteiktan ost. Thetta var keypt af konu vid veginn. Nonni keypti einnig handtosku (engin komment á thetta Palli) sem ég enda ábyggilega med ad eigna mér :)

Lestin fór reyndar ekki alla leid til Alausí thar sem their eru ad laga teinana á parti. Gátum t.d ekki thess vegna farid fyrir Nazir del Diablo. Thad hefdi verid aedi. Fórum hins vegar sídasta partinn í litlum hópferdabíl og ákvádum ad gista í Alausí og fara hédan í fyrramálid kl 6. Thad er ekki mikid ad sjá í Alausí nema kannski risavaxnastyttu sem gnaefir yfir baeinn. Lobbudum thangad upp og nádum aedislegum myndum af útsýninu.

Thangad til í Cuenca...

Adíos Dísa og Nonni.

p.s Eftir ad hafa marg labbad framhjá tattostofum í Riobamba, lét Dísa skjóta aftur í vinstra eyrad á sér af thví ad thad var gróid fyrir gatid. Lét sídan svona í leidinni baeta vid einum hring í vidbót ofarlega í sama eyra.

Nokkrar myndir

Vid á troppunum hjá Mario og Bloncu ad sotra bjór í 25 stiga hita.

Hérna erum vid á skyndibitastadnum sem hjúin eiga. Blanca er med okkur á myndinni.

Hér fyrir nedan eru sídan myndir frá Riobamba og ad thessari medtalinni.

Erum hérna í anddyrinu á hótelinu í Riobamba.

Kvedja Dísa og Nonni

Jueves, 20 de Mayo de 2010 (398)

Vá hvad ferdalagid frá Quito heppnadist alveg ótrúlega vel. Vid voknudum um klukkan sjo, en nenntum ekki á faetur strax og lúrdum til ad verda átta. Thá henntumst vid á faetur og klárudum ad troda restinni í bakpokana. Hofdum pakkad duglega í thá kvoldinu ádur. Nú voru their trodfullir.

Thví naest roltum vid á skyndibitastadinn sem Mario og Blanca eiga, fengum okkur ad borda hjá theim og kvoddum thau sídan og thokkudum theim fyrir allt. Fórum tví naest heim, sóttum bakpokana og laestum húsinu. Thad var svolítid furdulegt ad vera ad stokkva úr orygginu og halda áfram med ferdalagid.

On the road again... Skelltum okkur sídan á straetóstoppistodina (09:15), sem er í 5 mín fjarlaegd frá heimilinu theirra. Okkur tókst á endanum eftir rádleggingar frá threm manneskjum ad komast í rétta vagninn (Encovia-trollebus). Thessi vagn flutti okkur áleidis nidur á adra straetóstoppistod. Thar baudst strákur á okkar aldri til thess ad vísa okkur veginn ad rútusamgongumidstodinni í sudri (Terminal Quitumbe). Thad eru nefnilega tvaer svona midstodvar í Quito, ein í nordri og ein í sudri, eins gott ad vita hvert madur er ad fara.

En áfram med pistilinn... Thad kom víst á daginn ad vid thurftum ad drífa okkur út úr thessum vagni og yfir í annan, svo vid myndum ekki lenda í einhverjum vandraedum. Nú vorum vid komin í vagn frá Metrobus sem flutti okkur áleidis thvert yfir borgina (til sudurs). Vid vorum dugleg ad spyrja til vegar, tad er hvort vid vaerum á réttri leid og allt gekk thetta eins og í sogu.

Rétt ádur en vid komum ad samgongumidstodinni, skiptum vid í thridja vagninn og med honum komumst vid á áfangastad, eftir rúmlega klukkutíma rúnt innan borgarmarka Quito.

Ef ekki hefdi verid fyrir réttar rádleggingar, vaerum vid eflaust ennthá fost í midbae Quito :) - Thessar straetóferdir sporudu okkur mikinn tíma og talsverdan pening. Thessar leidir njóta nefnilega forgangs í umferdinni. Thad er yfirleitt sér akrein fyrir straetó fyrir midju, hólfud af med kantsteinum, og hana faer enginn annar ad aka. Thannig komumst vid mun hradar yfir borgina. Sídan var thetta mun ódýrari kostur en ad taka leigubíl. Sá akstur hefdi líklegast kostad eitthvad um 15 dollara, á medan straetóarnir, allir thrír kostudu 0.5 dollara fyrir okkur baedi, gróflega einhverjar 70kr.

Á rútumidstodinni var ein rúta vid thad ad fara til Riobamba thegar vid komum thangad (10:45). Vid drífdum okkur ad kaupa midana (7.5 dollara) og hlupum sídan í einum spretti beint út í rútu. Hún lagdi af stad tveim mínútum sídar. Ferdin sjálf gekk nokkud haegt fyrir sig, sífellt verid ad stoppa, fyrir fólki sem thurfti í eda út úr rútunni. Solumennirnir thurftu líka sinn tíma, en their voru sífellt ad koma upp í rútuna, til thess ad bjóda manni, gos, snakk, ís, nú eda mjólk í plastpokum svo eitthvad sé nefnt.

Vid komum til Riobamba 14:25, reddudum okkur korti og orkudum sídan af stad nidur í midbaeinn sem er tharna skammt frá. Skrádum okkur sídan inn á hótelid og borgudum 32 dollara fyrir 2 naetur. Fengum thetta fínasta herbergi.

Sídan var rolt áfram nidur í thennan glaesilega midbae, og thessa frábaeru borg. Vid smelltum af myndum í gríd og erg og nutum thess ad vera tharna. Fórum sídan út ad borda á ítalskan veitingastad og kíktum eftir thad á Bar, sem stadsettur er hinum megin vid hótelid. Thar vorum vid í dúndurfíling fram til 23:00 um kvoldid. Thá ákvádum vid ad smella okkur heim, og fara ad sofa.

Núna er planid ad fara og saekja lestarmidana til Alausí, en thangad forum vid í fyrramálid. Hofum líka ekkert bordad, svo thad er einnig ofarlega á lista í augnablikinu.

Bidjum kaerlega ad heilsa, kv. Nonni og Dísa

Miércoles, 19 de Mayo de 2010 (386)

Vid erum komin til Riobamba. Thetta gekk allt saman mjog vel. Ítarlegri pistill kemur sídar. Vid logdum af stad frá Quito, 10:45 og vorum komin hingad, 14:25. Planid er ad gista hérna í tvaer naetur (Hotel Rocio), en thad er stutt frá midbaenum, sem vid vorum ad enda vid ad skoda, stórglaesilegur stadur, talsvert meiri klassi hérna en í Quito. Á fostudaginn aetlum vid med lest til Alausí og thadan aetlum vid sídan med rútu til Cuenca.

Vid aetlum ad reyna ad smella inn faerslu frá ferdalaginu okkar á morgun og vonandi einhverjum myndum líka.

Adios, Nonni og Dísa

Lunes, 17 de Mayo de 2010 (323)

Jaeja tá í thetta sinn.

Nú er ad segja frá helginni. Vid voknudum um sjoleytid á laugardeginum og bordudum morgunmat ádur en vid logdum af stad nidur á rútumidstodina í Quito. Mario og Blanca keyrdu okkur thangad en ferdinni var heitid til Mindo, smábaejar í taeplega tveggja klst fjarlaegd frá Quito.

Vid rétt svo sluppum med rútunni sem fór klukkan 08:20, fengum saeti aftast og vid tók frekar erfid ferd. Vid vorum ordin mjog svo slopp í maganum thegar vid loksins komumst á áfangastad. Vegurinn var líka gjorsamlega allur í beygjum, og mun verri heldur en sá sem vid keyrdum til Otavalo.

Thad fyrsta sem vid gerdum eftir ad vid komum til Mindo var ad hringja í stelpu sem Dísa thekkti frá thví hún var sídast í Ekvador. Johana var glod ad heyra frá okkur og sagdist vera ad vinna á fidrildabúgardi sem foreldrar hennar eiga. Thangad var ferdinni sídan heitid.

Mindo er mikill ferdamannabaer, jafnt heimamenn sem erlendir túristar. Fyrsta hostelid sem vid sáum kostadi 43 dollara og var í allra flottasta klassanum, thad naesta var uppbókad, en á thví thridja fegnum vid gott herbergi fyrir 16 dollara. Thar skildum vid bakpokana eftir og tókum leigubil fyrir 3 dollara til Mariposa de Mindo sem er í um thad bil 3,5 km fjarlaegd fra baenum. Thar hittum vid Johonu og sýndi hún okkur fidrildin. Stadurinn er í rauninni eins og mjog stórt herbergi nema úti fyrir, net yfir ollu svo ad fidrildin komist ekki í burtu. Algjor kjoradstada fyrir fidrildin thar sem madur gat séd allt frá púpum og ad lifrum á mismunandi stigum.

Eftir ad hafa kvatt Johonu fórum vid í 30 mínútna gongutúr lengra inní skóginn. Rombudum thar á veitingastad + hostel thar sem vid fengum okkur ad borda. Sátum yfir ánni sem rann medfram veitingastadnum (á yfirbyggdum palli). Thar fengum vid okkur grilladan kjúkling og ískaldan bjór :) - Tharna fengum vid líka poppkorn og ídýfu í forrétt, eitthvad annad en madur er vanur ad fá heima á Íslandi, frekar spes fyrir okkur :) Gengum sídan tilbaka pakksodd og ánaegd. Aetludum aftur nidur í baeinn, en sáum thegar vid áttum skammt eftir til Mindo, skilti sem vakti áhuga okkar beggja.

Thar var sagt frá jadarsporti sem heitir canopy. Til thess ad komast thangad, thurftum vid bara ad ganga 3 km upp fjallid. Vorum rétt búin med 1 km thegar túristastraeto keyrir framhjá og býdur far á 2 dollara (fyrir okkur baedi). Komin med nóg af gongu í bili skelltum vid okkur á thetta kostabod.

Thad er kannski betra ad segja betur frá thví hvad Canopy er. Madur er settur í belti yfir axlirnar og sídan tengdur vid línuna (vírinn), thegar madur er kominn ad honum. Vírinn liggur sídan mis- hátt og langt milli fjallshlídanna. Vírinn er annad hvort festur í tré eda staura sitthvoru megin í fjallinu. Vid vorum fimm sem ad fórum, tveir guidar og 3 túristar :) Annar leidsogumadurinn fór alltaf á undan og tók á móti hinum. Seinni leidsogumadurinn spurdi sídan odru hverju hvort ad einhver vildi fara í mariposa (fidrilda) eda (superman) ferd yfir. Í mariposa tengir madur sig vid guidinn og hangir sídan á hvolfi yfir gilid (up side down). Superman er thad sama nema madur snýr beint fram med hofudid á undan. Nonni fór eina mariposa ferd og Dísa eina ferd sem superman. Thetta voru 13 vírar (ferdir) í allt og kostadi okkur 26 dollara.

Thad var hvers sents virdi ad fara í thetta!! Erum ekki med alveg á hreinu hvad thetta tók langan tíma en giskum á svona 2 tíma. Fyrir thá sem vilja kynna sér thetta betur er vefslódin eftirfarandi:

www.mindocanopy.com

Eftir canopyid roltum vid aftur á stad og núna lobbudum vid alla leid til Mindo. Kaerkomin sturta á hostelinu!!! Kold og hressandi. Um thetta leiti var klukkan ad verda 5 og áttum vid eftir ad kaupa mida í rútuna daginn eftir. Thad var mjog gód ákvordun ad kaupa midann strax thví daginn eftir var fullt í allar rútur frá Mindo og margir thurftu frá ad hverfa. Vid hofdum skammtad okkur of lítinn pening og áttum einungis um 8 dollara eftir midakaupin. Thurftum ad eiga smá í taxa í Quito svo vid fengum okkur sinn hvorn bjórinn og horfdum á fólkid í kring. Thad var hin fínasta skemmtun en thad sem okkur thótti verra heldur en peningleysid var ad myndavélin hafdi fengid slaema hitasótt og tók núna allar myndir eins og hún vaeri á perunni. Thad er ad segja, úr fókus. Endudum med í dag ad kaupa nýja vél thegar vid sáum ad hún aetladi ekki ad jafna sig.

Um áttaleytid vorum vid ordin búin á thví og aetludum svona rétt ad dorma á herberginu okkar. Thad endadi med ad vid sváfum til tíu daginn eftir.

Planid fyrir naestu daga er fjolbreytt. Forum til Riobamba á midvikudaginn og verdum thar í einhvern tíma, líklegast fram á sunnudag. Thá holdum vid áfram til Cuenca og thadan til Mancora í Perú.

Svona í restina er rétt ad segja frá thví ad Mindo er frábaer baer, mjog svo fjolbreytt afthreying í bodi, t.d. fuglaskodun, rafting, canopy, fjórhjólaleiga, fidrildaskodun og drekaflugur (sem Nonni hélt ad vaeru risavaxnar moskíto). Hann var naerri thví stokkinn aftur upp í rútuna til Quito, thegar hann sátaer fyrst á sveimi :) - Tharna eru líka fjolmargir veitingastadir, á stad sem inniheldur álíka marga íbúa og Hofsós.

Adios Dísa og Nonni.

p.s. eitt ad lokum - mér til mikillar maedu fékk ég 12 moskitobit í thessari ferd. Oll á handleggina. Nonni fékk líka bit (5 á vinstri handlegg).........nema thad ad.........hann stokkbólgnar ekki eins og ég :( - Vidbrogdin (líkamlega) eru eins og svart og hvítt, auk thess sem Nonni skemmtir sér vel yfir thessu ollu saman :)

Viernes, 14 de Mayo de 2010 (278)

Já tad er kominn fostudagur, fljótur ad lída thessi blessadi tími.

Í gaer keyptum vid nýtt hledslutaeki til thess ad hlada batterín fyrir myndavélina, hofdum ádur keypr adaptador, fyrir taekid sem ég átti fyrir, en tad virkadi ekki. Thad var víst ódýrara ad kaupa nýtt hledslutaeki, thannig ad thad vard raunin.

Á leidinni heim, hringdum vid til Íslands og létum vita af okkur. Dísa hringdi í Forsaeludalinn, á medan ég hringdi á Sigló. Arnar vard nefnilega tvítugar í gaer og thad var gamann ad geta heilsad upp á hann. Hitti líka á afmaelismatarbodid svo thad var ekki verra :)

Í morgun fórum vid í próf í spaenskunni sem gekk alveg baerilega, allavega fleira um rétt, heldur en rong svor :) - Eftir spaenskutímann tókum vid hressilegan gongutúr til thess ad ná í danstímann. Patricia kom í humátt á eftir okkur, alveg búin á thví, thar sem vid vorum ad verda of sein. Dísu gekk vel í salsanu, en mér ekki alveg eins vel... tharf ad vinna adeins í taktinum. Nú fara oll kvold í ad aefa salsa og tala spaensku. Thetta var samt ótrúlega gaman, og hreyfingin sem madur fékk, var tvílík.

Núna aetlum vid ad fara ad undirbúa kvoldmatinn, thar sem hann er í bodi okkar. Thetta verdur íslensk kjotsúpa (uppskrift) med ekvadórskum hráefnum (sopa de carne). Sídan ís í eftirrétt.

Erum ad paela í fallhlífarstokki í Quito á morgun, eigum samt eftir ad finna út vid hverja vid eigum ad tala :) Meira af thví sídar.

Hér er aedislegt vedur, sem fyrr
Adios, Nonni og Dísa

p.s. Vid fórum í gardinn um daginn og lásum tar í sólinni. Um kvoldid sé ég mér til mikillar ánaegju (eda thannig) ad ég hef verid bitin 2x af einhverju. Thetta er thó svolítid fyndid fyrir thá stadreynd ad ég var í sídbuxum en Nonni í kvartbuxum !!! Er komin med thá kenningu ad skordýrin komist einfaldlega ekki í húdina á Nonna fyrir ollum hárunum.

Martes, 11 de Mayo de 2010 (221)

Lífid gengur sinn vanagang. Vid voknudum um sjoleytid, bordudum morgunmat og fórum í spaenskutíma fljótlega eftir thad. Erum med sagnirnar alveg á heilanum, reglulegar jafnt sem óreglulegar.

Raeddum smá um pólitík vid Patricu (kennarann), og hér er thad forsetinn sem raedur ollu, thó svo thetta eigi ad vera thrískipt (Presidente - Policia - Parlamente) Forsetinn tharf ad samthykkja allt. Okkur skildist líka á henni ad hann vaeri algjort fífl. Thad eru víst skiptar skodanir um thad :) - Hér er enginn forsaetisrádherra og sídan hefur logreglan/herinn líka ansi mikid um thad ad segja hvernig málin fara. Thad er eins gott ad hafa thau ofl med í rádum. Toludum líka um efnahagsmálin vid hana, sogdum henni hversu skítt Íslendingar hafa thad í augnablikinu, en hún var ekki lengi ad máta okkur. Sagdi ad hér vaeri allt í rúst, félagsmál, velferdamál og efnahagsmál.

Hér hafa einungis 10% atvinnubaerra manna háar tekjur og greida sérstakan hátekjuskatt sem er 20%. Adrir, sem eru um tad bil 30% fólks á vinnumarkadi greida 9.34% í skatt og er Patricia tar á medal. Hins vegar og thad er ljóti punkturinn í thessu daemi, thá eru 60% fólks (atvinnulaust) sem gaeti annars verid úti ad vinna. Í framhaldinu spurdum vid hvort thad vaeru greiddar út einhverjar atvinnuleysisbaetur? Já var svarid, heilir 60$ dollarar á mánudi. (taepar 8.000kr íslenskar). Algjor hneykslun eins og hún ordadi thad... Var himinlifandi thegar vid sogdum henni ad lágmarksbaeturnar á Íslandi vaeru 1000$ á mánudi. Hún var ekki jafnhrifin ad heyra af thví hvad skattarnir eru háir, féll naestum í yfirlid, ef svo má segja (og thá sérstaklega thegar vid minntumst á fjármagnstekjuskattinn)... Vel á minnst, hér er virdisaukaskatturinn 12%.

Er Icesave ekki alveg gleymt? (Og já hún vissi hvad Icesave er).
p.s. Eyjafjallajokull er mikid í fréttum hérna, og nafnid á honum er rétt borid fram ;)

Mucho gracias

Nonni og Dísa