Miércoles, 28 de Julio, de 2010 (1090)

Erum komin til Santiago í Chile. Komum yfir Andesfjollin í rútu í gaer. Thetta er í sjálfu sér ekki long leid í kílómetrum talid, en hún tók rúma níu tíma. Útsýnid var alveg frábaert. Vid tóku alveg helling af myndum, sem koma kannski med tímanum inn á Facebook.

Landamaerastodin sem stadsett er uppi í midjum Andes, er med furdulegustu stodum sem vid hofum komid á. Thar thurftum vid ad skrá okkur út úr Argentínu og inn í Chile, umvafin snjó og kulda. Tharna voru skídalyftur út um allt og landslagid eins og ádur segir alveg ótrúlegt. Thetta ferli tók 2-3 klst, enda eru allir stodvadir, thad fer enginn óáreittur hérna í gegn, hvorki rútur, einkabílar né flutningabílar drekkhladnir af dóti. Allt skodad. Hjá okkur var allur farangurinn tekinn úr rútunni, hann gegnumlýstur og sídan voru hundar sem thefudu alla matvoru uppi, enda er med ollu óleyfilegt ad flytja slíkan fjanda yfir til Chile. Vid vissum thad reyndar og lentum thví ekki í neinu. Dísa thurfti ad opna eina ferdatoskuna og gera grein fyrir nokkrum hlutum sem vid hofdum keypt, en ad odru leiti gekk thetta vel fyrir sig.

Aetlum ad dvelja hérna í viku (Santiago), eda allt thar til vid fljúgum til New York. Erum búin ad vera rosalega heppin med gististadi upp á sídkastid, en thessi sem vid erum á núna ber heitid "Green house" og er stadsettur nálaegt midbaenum, (vorum ekki alveg eins heppin med stadsetninguna í Mendoza, thó svo ad hostelid thar hafi verid stórgott).

Rúmid í herbeginu okkar er glaesilegt, sváfum virkilega vaert í nótt, enda hefur thad hitara. Já ég endurtek, rúmid hefur hitara (í rúmdýnunni), hofum aldrei séd thetta ádur, enda var rosalega notalegt ad skrída undir heita saengina í gaerkveldi, en húsin hérna eru ad odru leiti óupphitud. Vorum í augnablikinu ad koma úr morgunverdi, sem innihélt braud, smjor og sultu, ásamt ávaxtasafa. Hann var stórgódur :)

Okkur reiknast til ad klukkan hérna sé (+4) tímum á undan Íslandi.

Verdur ekki lengra í bili, yfir og út, Nonni og Dísa ;)

Sábado, 24 de Julio, de 2010 (1072)

Fórum í magnad grillpartý í kvold, fengum ofbodslega ljúffengt kjot ad borda. Fyrst fengum vid argentíska kjotpylsu, sem var svo miklu betri en vid bjuggumst vid. Thví naest var komid ad argentísku fillé, sem bragadist gómsaetlega, ummm... og ad endingu fengum vid steikina sem var himnesk, váá, hvad vid óskum thess ad geta verid hérna lengur. Fólkid hérna er yndislengt... og maturinn audvitad enn betri...

Kvedjur heim, Dísa og Nonni ;)

Jueves, 22 de Julio, de 2010 (1052)

Thá erum vid komin heim á hostelid eftir stórkostlega upplifun í morgun. Vid skelltum okkur nefnilega í fallhlífarstokk. Vid áttum upphaflega ad stokkva í gaer, en thá var uppbókad hjá honum. Thannig ad dagurinn í dag vard fyrir valinu. Í dag áttu talsvert fleiri ad stokkva med okkur, en thessi hópur hafdi farid á fyllerí í gaerkveldi og lá aelandi í thynnku heima hjá sér í stadinn. Diego sagdi vid okkur ad hann vildi ekki sjá fólk í thessu ástandi (fara í fallhlífarstokk), thannig ad vid vorum bara tvo :)

Vid voknudum klukkan 07:30, fórum á faetur og bidum sídan eftir honum. Um áttaleytid var dyrabjollunni hringt, og vid thustum nidur... Vid tók taeplega klukkustunda long bílferd (c.a. 70km), frá Mendoza og yfir til Rivadavia, smábaejar naerri Mendoza. Thar hefur thessi fallhlífarstokkvari adstodu hjá stokkklúbbnum thar í bae.

Flugmadurinn kom upp í bílinn skommu ádur og eftir ad vid komum á stadinn tók vid talsverdur langur tími í ad fá flugleyfi fyrir vélina (svo hún gaeti farid í loftid). Thad var farid ítarlega yfir thad sem vid thurftum ad gera, auk thess sem Diego hefur stundad thetta í áratugi, út um allan heim. Hefur m.a. tvisvar ordid heimsmeistari í thessu sporti.

Dísa fór fyrst í loftid, líklegast um 11 leytid og var lent líklegast um 25 mínútum sídar. Vid fórum í um thad bil 2800 metra haed. Vorum í frjálsu falli í líklegast 6-7 sekundur og thá var fallhlífin opnud. Thá tóku vid um 7-8 mínútur thar sem vid svifum um loftin blá, med thetta glaesilega útsýni á alla kanta. Yfir til Mendoza og sídan voru Andes-fjollin á haegri hond, thannig ad thau gátu ekki farid framhjá okkur. Hitinn tharna uppi var lítill sem enginn, alveg ofbodslegur kuldi... Okkur leid líka vel thegar vid komum nidur, thó svo ad hitinn thar hafi einungis verid 12 grádur.

Eftir ad Dísa var búin ad stokkva var komid ad mér. Diego sótti hina fallhlífina og augnabliki sídar vorum vid komin í loftid. Vorum um thad bil 10-15 mínútur ad komast upp í thessa haed. Sídan var ad koma sér í réttu stellingarnar fyrir stokkid, en vid vorum fest framan á Diego. Ímyndid ykkur ad thurfa ad fara med faeturnar á undan, med hlidarhurdina opna og stíga á threpid fyrir nedan (utan á vélinn), med stokkvarann á bakinu, en thó adeins í stuttu stund.

Augnabliki sídar hrapadi madur nidur í gegnum loftid og horfdi á flugvélina fjarlaegjast hratt og orugglega. Eftir ad fallhlífin hafdi opnast fengum vid ad rétta úr hondunum og stýra um loftin blá. Aefdum lendinguna líka c.a.5 sinnum ádur en vid lentum (thurftum ad rétta úr fótunum og toga andartaki sídar í strengina (nidur), thannig ad fallhlífin rétti myndarlega úr sér.

Stórkostleg upplifun og tilfinningunni verdur seint lýst. Adrenalín-kikkid sem madur faer thegar madur svífur um í frjálsu falli. Vááá!!!

Aetlum núna hins vegar ad slaka á og fara í heita sturtu.

Sjáumst sídar
Nonni og Dísa :)

Miércoles, 21 de Julio, de 2010 (1047)

Váá, ef thid vissud bara hvad vid aetlum ad gera á morgun. Thetta er frekar flippad, og Nonna hefur langad til ad gera thetta í talsvert langan tíma. Á morgun gefst taekifaerid :)

Vid erum stodd í Mendoza, hér aetlum vid ad fylla tankinn af raudvíni, ádur en vid leggjum af stad til Santiago í Chile. Komum hérna í gaer eftir 14 tíma rútuferd frá Buenos Aires. Skodudum baeinn í gaer og thar hittum vid margt athyglisvert fólk sem baud okkur ýmislegt til solu, thví var thó alfarid neitad... Dísa fékk sér thó hinsvegar nýja greidslu, sem tók um thad bil fimm tíma ad gera. Hún sat á stól úti í midjum almenningsgardi á medan herlegheitin fóru fram. Thad voru helst eldri konur sem gengu framhjá sem gáfu henni undarlegt auga...

Palli, thú verdur sá fyrsti til thess ad sjá thessa greidslu.

Annars er bara allt gott ad frétta, á morgun forum vid í ???????????????, og á fostudaginn aetlum vid aftur ad skoda nokkrar vínekrur, ásamt thví ad smakka nokkur gómsaet vín. Um kvoldid verdur haldin grillveisla hérna á hostelinu (La Cava hostel), en thetta er rosalega fínn stadur. Thetta er fyrsti stadurinn sem vid dveljum á sem hefur sjódandi heitan ofn inni á herberginu okkar. Thad er nefnilega vetur hérna og skítakuldi á naeturnar. Vid virdumst hafa tekid sumar- og vetrarfríid okkar á sama tíma. Ánaegjuleg reynsla. Okkur reyndar hlakkar til ad komast til New York :)

Adios Nonni og Dísa

Viernes, 16 de Julio de 2010 (1019)

Vid erum komin til Buenos Aires eftir ad hafa farid med ferju frá Colonia de Sacramento í Uruguay. Thad reyndist talsvert ódýrara heldur en ad sigla beint frá Montevideo. Tókum thví rútu yfir í fyrrnefndan bae sem er staddur beint á móti Buenos. Rútuferdin tók 2,5 klst og ferjan var rétt rúman klukkutíma yfir.

Tókum sídan leigubíl upp á hóteldid okkar (Hotel Bolivar), sem stadsett er vid samnefnda gotu, orstutt frá midbaenum, nánar tiltekid í San Telmo kjarnanum. Thad tók okkur 2 klst í gaerkveldi í ad finna thetta á netinu, allt í senn, ódýrt hótel, med gódum gaedum og nálaegt midbaenum. Thad er mikid reynt ad okra hérna, sérstaklega í Argentínu og Brasilíu.

Erum ánaegd med stadsetninguna, hér idar allt af lífi, fullt af verslunum og morkudum. Skelltum okkur út ad borda og erum bara í skýjunum, svei mér thá. Aetlum ad dvelja hérna um helgina og skella okkur út á lífid í leidinni. Eftir helgi leggjum vid sídan af stad til Mendoza. Thad verdur okkar sídasta stopp, thar til vid holdum yfir til Chile. Aetlum ad fara med rútu thadan og yfir Andesfjollin :) Vonandi skellur ekki snjóbylur á okkur...

Erum alveg ferlega hress, hafid thad gott ;)
Nonni og Dísa

Jueves, 15 de Julio, de 2010 (1007)

Erum stodd í Montevideo og hofum ferdast frekar mikid af undanfornu. Fórum t.d. frá Iguazú fossunum og yfir til Porto Alegro í Brasilíu, gistum thar í eina nótt og héldum sídan yfir til smábaejarins Chui/Chuy sem er landamaerabaer. Thad er merkilegt ad adalgata baejarins skuli skipta honum í tvennt, odrum megin er Brasilía og thar heitir baerinn Chui og hinum megin er Uruguay og thar heitir hann Chuy.

Thessu komumst vid ad thegar vid aetludum ad finna okkur gistiheimili og gengum yfir landamaerin... frekar spes. En allavegana, vid gistum í Chuy í eina nótt og voknudum vid morgunsong frá odrum eigandanum :) sem var karlkyns...

Vorum thví fegin ad komast upp í rútu um morguninn sem flutti okkur yfir til Montevideo. Í therri glaesilegu stórborg búa rúmlega milljón manns, thetta er gód upphitun fyrir Buenos Aires og New York. Hérna hofum vid tekid okkur til og verslad, aetlum ad halda thví áfram í dag, thar sem vid holdum ekki af stad til Buenos fyrr en á morgun. Thar aetlum vid ad stoppa í nokkra daga og versla adeins meira :) Thad eru nefnilega vetrarútsolur hérna.

En thad styttist audvitad í thessu, ekki nema 20 dagar eftir í Sudur Ameríku. Sídan er thad audvitad New York. Vid erum svaka spennt fyrir henni. Palli hvad med thig?

Bidjum ad heilsa ;)

Viernes, 9 de Julio, de 2010 (975)

Fórum í dag ì siglingu ad fossunum (Iguazú-falls), Argentínu megin. Thetta var ógleymanleg upplifun. Myndirnar eru komnar inn á Facebook síduna hans Nonna.

Hér ad nedan er smá lýsing sem vid settum í myndaalbúmid:

"Í gaer komum vid til thessa smábaejar (Puerto Iguazú), sem er á staerd vid Akureyri. Um leid og vid sáum ad thessi ferd var í bodi, stukkum vid á hana. Thad er ekki á hverjum degi sem madur faer taekifaeri til thess ad skoda fallegstu fossa í heimi og thad med thví ad sigla upp ad theim ;)

Vaentingarnar voru haefilegar svona fyrirfram. Vid tókum straetó-inn upp í thjódgardinn um tólf-leytid og vorum c.a. 20 mín med honum. Sídan tók vid smá ganga ad stadnum sem vid áttum ad maeta á. Bidum thar til klukkan eitt, en thá kom bíllinn ad saekja okkur. Hann flutti okkur í gegnum frumskóginn og nidur ad ánni.

Thad er varla ad madur muni meira, thad ad segja, eftir ad vid settumst í bátinn, svo stórkostleg var upplifunin. Thad má segja ad vid hofum hreinlega misst andlitid vid thetta.

Myndirnar eru magnadar, en segja bara svo lítid, algjorlega eitt af thessum "had to be there moment"

Síddegis á morgun holdum vid ferd okkar áfram, thá skal haldid til Porto Alegro í Brasilíu. Verdum komin thangad snemma á sunnudagsmorgun. Thad er magnad ad hugsa til thess, ad thá verdum vid búin ad ferdast frá Kyrrahafinu og ad Atlantshafinu med rútu, thvert yfir Sudur-Ameríku. Vid aetlum ad stoppa í einn dag, hid minnsta í thessari borg. Sídan er stefnan sett í Montevideo í Uruguay, thad gaeti thó ordid eitt stopp í millitídinni. Thad kemur í ljós.

Planid okkar hefur alveg haldist til thessa, en er ad taka breytingum eins og sjá má. Vid erum svakalega spennt fyrir Montevideo, thad verdur ekki leidinlegt ad vera á djamminu thar um naestu helgi. Thad kom ad thví ad gamla fólkid ákvad ad skella sér út á lífid, hugsa ábyggilega einhverjir ;)

En jaeja, vid erum í dúndurstudi hérna megin. Bidjum fyrir kvedjur yfir ;)
Dísa og Nonni

Miércoles, 7 de Julio, de 2010 (966)

Thad er synd og skomm ad thad sé komin vika sídan vid skrifudum sídasta pistil. Thad hefur margt gerst sídan thá. Hofum reyndar verid duglegri ad setja myndir inn á Facebook.

Vid dvoldum í Tarija í Bólivíu í thrjá daga, á Hostel Bolivar, horfum audvitad á HM-leikina, fognududum afmaelinu hennar Dísu med thví ad fara í vínsmokkun og út ad borda.

Vínsmokkunin var virkilega skemmtileg. Dísu var komid á óvart, en thar fékk hún koku í tilefni dagsins med einu kerti. Thad var líka sungid fyrir hana á spaensku, afmaelissonginn, thannig ad hún rodnadi nidur í taer. Fyrirtaekid góda sem baud upp á thessa ferd heitir Viva Tours. Tharna skodudum vid eina verksmidju, eitt vínsafn og 400 ára gamla vínekru. Smokkudum audvitad ljúffeng vín á ollum stodunum og gómsaeta osta um leid. Smjatt, smjatt ;)

Frá Tarija tókum vid rútu ad landamaerabaenum Bermejo, thad reyndist skrautleg ferd, en okkur var eiginlega hent út úr rútunni á ferd, thar sem ad bílstjórinn var ekkert ad hafa fyrir thví ad láta okkur vita ad vid vaerum komin ad stadnum thar sem vid thyrftum ad stimpa okkur út úr landinu. Nonni tók sem betur fer eftir thessu og gargadi á hann ad stoppa (Dísa var sofandi).

Thetta blessadist allt saman ad lokum, fengum stimplana og hittum á frábaeran leigubílstjóra, en their eru sjaldsédir hvítir hrafnar á thessum slódum. Hann benti okkur á thad, á leidinni inn í baeinn ad vid kaemumst ekki frá Bermejo med rútu yfir landamaerin, heldur yrdum vid ad taka bát yfir ána, og stimpla okkur inn í Argentínu í landamaerabaenum (Aguas Blancas) theim megin.

Thad var aevintýri út af fyrir sig, thví núna erum vid búin ad fara yfir landamaeri, med flugvél, í rútu og med bát. Ég er víst ad gleyma einu. Vid erum búin ad ganga yfir ein :)

Frá Aguas Blancas tókum vid mjog góda rútu yfir til Salta, lentum í annad skiptid í ferdinni í ítarlegri logregluleit, nema núna thurftum vid ad fara út úr rútunni og taka allan farangur med okkur og setja hann í gegnumlýsingartaeki.

Dvolin í Salta hefur verid thaegileg. Vid hofum reynt ad slaka á, eins mikid og mogulegt er. Sérstaklega thar sem vid erum ad fara í okkar lengstu rútuferd til thessa, til baejarins Puerto Iguazu, sem stendur nálaegt thjódgardinum vid samnefnda fossa. Vid leggjum af stad eftir um thad bil thrjá tíma.

Baerinn sjálfur er afskaplega fallegur og kemst ansi nálaegt Cuenca í Ekvador. Hérna prófudum vid ad fara í kláf, sem flutti okkur lengst upp fyrir baeinn, en thar er flottur áningarstadur (haegt ad fara úr kláfnum og skoda sig um).

Hofum thetta ekki lengra í bili, erum vid hestaheilsu og bidjum ad heilsa ;)

Kv. Nonni og Dísa ;)

Jueves, 1 de Julio de 2010 (919)

Váá hvad thetta lídur allt saman hratt, thad er kominn 1. júlí. Dísa á afmaeli eftir tvo daga :)

Vid erum í augnablikinu stadsett í Tarija í Bólivíu. Thetta er sídasta stopp fyrir annad hvort Argentínu eda Paraguay. Erum ad paela í thví ad stytta okkur leid, ad Ignacio-fossunum. Verdum líklegast fljótari med thví ad fara í gegnum Paraguay.

Hérna (Tarija) aetlum vid ad slappa adeins af og skoda vínekrur ef thad er haegt (hér er vetur). Komum hingad sídustu nótt eftir hryllilegustu rútuferd sem sogur fara af. Rútan haetti bara ekki ad hristast, nema audvitad thegar hún var stopp og til thess ad hleypa odrum bílum eftir throngum veginum. Thad er furdulegt med rútur hérna í Sudur-Ameríku ad flestir bílstjórar virdast hafa thá reglu ad kynda eins og haegt er á daginn, thannig ad manni langar helst til ad stokkva í naestu á og kaela sig, en á naeturnar er allt slokkt thannig ad madur frýs naerri í hel!! Fáránlegt... hreint út sagt. Vid vorum samt sem ádur dúdud frá toppi og nidur ad tám, umvafin teppi og ponsjói.

En núna aetlum vid ad segja smá frá Uyuni og saltsléttunni (Salar de Uyubi). Vid komum thangad hálf fjogur um nóttina eftir lestarferd frá Oruro. Fórum á fínasta gististad (Hotel Mosoj) og vorum fegin ad komast upp í rúm. Dýnan í rúminu var ad vísu eitthvad skrítin og thegar vid skodudum thetta betur sáum vid ad gormarnir í henni voru byrjadir ad stingast í gegn. Snérum henni thá bara vid og volla... Thetta fínasta rúm var maett á svaedid.

Sjálfur baerinn (Uyuni) er hins vegar einn sá allra skítugasti sem vid hofum komid í, rusl út um allt. En thar sem thad var saltsléttan sem vid komum til ad sjá, thá vorum vid ekki ad velta okkur mikid uppúr thessu. Fórum á nokkrar ferdaskrifstofur og skodudum verdin, (erum alla daga ad bera saman verd). Ad endingu voldum vid eina sem okkur leist best á. Hún ber heitid Expediciones Empexsa og stód fyllilega fyrir sínu. Vid ákvádum ad taka eins dags túr thar sem thad hentadi okkur betur, auk thess sem hann innihélt allt sem okkur langadi til thess ad sjá ;) - Prísinn á thessari ferd hljómadi upp á 40 dollara fyrir okkur baedi eda rúmlega 5000 kr. Ameríski dollarinn reyndist okkur hagstaedari, thar sem vid gátum valid um ad borga med honum ad theim bólivíska.

Daginn eftir maettum vid á ferdaskrifstofuna um 10:30 og hittum thá hina sem fóru med okkur. Vid vorum átta í bílnum, 7 túristar og einn leidsogumadur (Saúl), sem jafnframt var bílstjórinn okkar. Er okkur minnisstaedast af ferdafélogum okkar, hann Úlfur eda Wolf, sem er frá Thýskalandi. Gátum vid gefid honum upplýsingar um Ekvador en hann var ad hugsa um ad ferdast thangad eftir Bólivíu.

En aftur ad ferdinni. Fyrsta stopp var hjá Lestarkirkjugardinum en á thessum stad hafa lestar verid skildar eftir sídan um 1800. Okkur fannst thetta svo sem ekki thad merkilegt, rydgadar lestar á úreltum sporum í hronnum, í tugatali. Myndirnar eru komnar inn á Facebook.

Naesta stopp var í smábaenum Colchani en thar var skodadur varningur og lítid safn (frítt inn). Thví naest sáum vid thegar verid var ad moka salti uppá vorubíla. Thad sem their gera, er ad their hrúga saltinu upp í litla hauga til ad ná vatninu úr thví, (ástaedan fyrir thví er sú ad ef thú mokar svona 5 cm eda meira nidur í sléttuna, thá kemurdu nidur á vatn).

Naesta stopp, var vid salthótelid. Thar skodudum vid okkur um og bordudum nestid sem var vel útilátid. Kjúklingabringa, med salati og hrísgrjónum. Mandarínur og sleikjó í eftirrétt :)

Eftir thennan ánaegjulega hádegisverd sem var innifalinn í verdinu, thá tók vid meira en hálftíma keyrsla yfir sléttuna ad naesta stoppi, sem var Kaktus eyjan eda (Isla Incahuasi - Isla Pescado). Thad var furduleg sjón ad sjá thessa eyju standa uppúr midri sléttunni. Auk thess, thá býr tharna fjolskylda á eyjunni allt árid um kring. Madur sér thad ekki alveg fyrir sér tharna. Adgongumidinn kostadi 15 bólivíska fyrir manninn og var ekki innifalinn í verdinu (300 kr íslenskar).

Thessi eyja vard til á sínum tíma med nedansjávareldgosi, thegar stoduvatnid var á sléttunni. Thess vegna er baedi hraun og kórallar á eyjunni, ásamt ógrynni af kaktusum. Thad var tekinn einn hringur á eyjunni og thá sáum vid t.d hvad haegt er ad gera úr kaktus. Thegar hann verdur gamall, verdur hann svipadur og tré ad innan thannig ad ruslatunnurnar, skiltin og hlerarnir fyrir gluggunum á húsunum voru, t.d gerdir úr kaktusum. Sáum vid á einu skiltinu sem var vid fallinn félaga, ad hann hafdi ordid ríflega 1200 ára gamall.

Eftir eyjuna var keyrt heillengi yfir sléttuna en thessi slétta er 12 thúsund ferkílómetrar ad staerd. Er til saga um fjolskyldu sem dó á sléttunni thví ad bíllinn theirra biladi og thau hofdu ekkert vatn medferdis. Thetta er í rauninni eins og stór eydimork.

Sídan heyrudum vid líka um tvo bíla sem rákust saman og sprungu hálfpartinn thví their voru ad flytja bensín og vistir fyrir 3 og 4 daga túristaferdirnar. Veltum thví fyrir okkur hvernig í óskopunum their fóru ad thví ad rekast saman thví ad thad er ekkert tharna sem ad blokkerar útsýnid.

Komum loksins ad eldfjalli (Tunupa Volcano) sem er ennthá virkt. Thar sáum vid thrjá bleika flamingóa. Thad kom skemmtilega á óvart, var ekki innifalid í verdinu :) Hefdum thurft ad hafa kíkinn hans José tharna til thess ad skoda thá nánar.

Naest var farid til baka og stoppad hjá Salar de Oros (Salt augunum). Augun eru einskonar hverir sem eru kaldir. Vatnid í theim bullar út af gasi sem er nedanjardar og streymir upp á yfirbordid. Fólk kemur tharna gjarnan til ad fara í fótabad en vatnid á ad hafa gód áhrif á thá sem hafa gigt.

Vid nádum sólarlaginu á sléttunni sem var mjog fallegt ad sjá og sídan var brunad aftur til Uyuni. Fyrir okkar leyti var thetta fullkominn dagur og ekkert sídri heldur en ad fara í 3 daga ferdina ad okkar leyti. Hérna sáum vid allt sem vid vildum sjá og adeins meira :)

Thegar vid komum til Uyuni ákvádum vid ad fá okkur smá ad borda ádur en vid faerum med lestinni, kl 22:40 til Tupiza. Já vid vorum heppin ad hafa naegan tíma thví vid bidum í rúma 2 tíma eftir ad fá 2 súpur og pítsu á veitingastadnum. Thad er ekki ad ástaedulausu ad thad var fullt af spilum og leikjum vid afgreidslubordid til ad drepa tímann med.

Eftir ad hafa sloppid út af veitingastadnum, sóttum vid toskurnar á hótelid og fórum nidur á lestarstod. Ferdin til Tupiza gekk ágaetlega en thegar vid komum til Tupiza átti adeins eftir ad versna í thví. Vid komuna thangad (klukkan hálf 4 um nóttina) gengum vid í áttina ad rútustodinni. Sáum vid auglýst thar ad naesta rúta faeri til Tarija klukkan 9 um morguninn. Til thess ad vera ekki ad eyda í gistingu fyrir thetta stuttan tíma ákvádum vid ad bída á rútustodinni. Thad átti eftir ad reynast afar slaem ákvordun, thví ad kuldinn var slíkur ad vid vorum ordin hálf frosin thrátt fyrir ad vera vafin í teppi, vettlinga, húfu og ponsjo.

Um klukkan hálf 6, kemur sídan madur í eina afgreidsluna sem segir okkur ad allar rútur til Tarija fari "BARA" um kvoldid. Vid strunsudum thví virkilega svekkt af rútustodinni og beina leid ad naesta gististad. Thad var sannkallad lán í óláni ad finna thetta frábaera hótel, (Hotel La Torre) en á thví sváfum vid fram á midjan dag fyrir einungis 1600kr. Thá fórum vid og keyptum rútumida til Tarija og hittum í leidinni, sennilega bestu hamborgara sem vid hofdum fengid lengi. Their voru gerdir af konu úti á gotu sem afgreiddi thá í agnarsmáum solubási. Kostudu their 2 bólivíska stykkid eda 40 kr hver. Hreint út sagt hlaegilegt verd, enda var salan eftir thví. Stanslaus taumur af fólki.

Thid erud eflaust ordin dauduppgefin, endilega skrifid í athugasemdir ef thid nádud ad klára lesturinn :)

Kvedur frá Tarija í Bólivíu :)

Nonni og Dísa