Jueves, 1 de Julio de 2010 (919)

Váá hvad thetta lídur allt saman hratt, thad er kominn 1. júlí. Dísa á afmaeli eftir tvo daga :)

Vid erum í augnablikinu stadsett í Tarija í Bólivíu. Thetta er sídasta stopp fyrir annad hvort Argentínu eda Paraguay. Erum ad paela í thví ad stytta okkur leid, ad Ignacio-fossunum. Verdum líklegast fljótari med thví ad fara í gegnum Paraguay.

Hérna (Tarija) aetlum vid ad slappa adeins af og skoda vínekrur ef thad er haegt (hér er vetur). Komum hingad sídustu nótt eftir hryllilegustu rútuferd sem sogur fara af. Rútan haetti bara ekki ad hristast, nema audvitad thegar hún var stopp og til thess ad hleypa odrum bílum eftir throngum veginum. Thad er furdulegt med rútur hérna í Sudur-Ameríku ad flestir bílstjórar virdast hafa thá reglu ad kynda eins og haegt er á daginn, thannig ad manni langar helst til ad stokkva í naestu á og kaela sig, en á naeturnar er allt slokkt thannig ad madur frýs naerri í hel!! Fáránlegt... hreint út sagt. Vid vorum samt sem ádur dúdud frá toppi og nidur ad tám, umvafin teppi og ponsjói.

En núna aetlum vid ad segja smá frá Uyuni og saltsléttunni (Salar de Uyubi). Vid komum thangad hálf fjogur um nóttina eftir lestarferd frá Oruro. Fórum á fínasta gististad (Hotel Mosoj) og vorum fegin ad komast upp í rúm. Dýnan í rúminu var ad vísu eitthvad skrítin og thegar vid skodudum thetta betur sáum vid ad gormarnir í henni voru byrjadir ad stingast í gegn. Snérum henni thá bara vid og volla... Thetta fínasta rúm var maett á svaedid.

Sjálfur baerinn (Uyuni) er hins vegar einn sá allra skítugasti sem vid hofum komid í, rusl út um allt. En thar sem thad var saltsléttan sem vid komum til ad sjá, thá vorum vid ekki ad velta okkur mikid uppúr thessu. Fórum á nokkrar ferdaskrifstofur og skodudum verdin, (erum alla daga ad bera saman verd). Ad endingu voldum vid eina sem okkur leist best á. Hún ber heitid Expediciones Empexsa og stód fyllilega fyrir sínu. Vid ákvádum ad taka eins dags túr thar sem thad hentadi okkur betur, auk thess sem hann innihélt allt sem okkur langadi til thess ad sjá ;) - Prísinn á thessari ferd hljómadi upp á 40 dollara fyrir okkur baedi eda rúmlega 5000 kr. Ameríski dollarinn reyndist okkur hagstaedari, thar sem vid gátum valid um ad borga med honum ad theim bólivíska.

Daginn eftir maettum vid á ferdaskrifstofuna um 10:30 og hittum thá hina sem fóru med okkur. Vid vorum átta í bílnum, 7 túristar og einn leidsogumadur (Saúl), sem jafnframt var bílstjórinn okkar. Er okkur minnisstaedast af ferdafélogum okkar, hann Úlfur eda Wolf, sem er frá Thýskalandi. Gátum vid gefid honum upplýsingar um Ekvador en hann var ad hugsa um ad ferdast thangad eftir Bólivíu.

En aftur ad ferdinni. Fyrsta stopp var hjá Lestarkirkjugardinum en á thessum stad hafa lestar verid skildar eftir sídan um 1800. Okkur fannst thetta svo sem ekki thad merkilegt, rydgadar lestar á úreltum sporum í hronnum, í tugatali. Myndirnar eru komnar inn á Facebook.

Naesta stopp var í smábaenum Colchani en thar var skodadur varningur og lítid safn (frítt inn). Thví naest sáum vid thegar verid var ad moka salti uppá vorubíla. Thad sem their gera, er ad their hrúga saltinu upp í litla hauga til ad ná vatninu úr thví, (ástaedan fyrir thví er sú ad ef thú mokar svona 5 cm eda meira nidur í sléttuna, thá kemurdu nidur á vatn).

Naesta stopp, var vid salthótelid. Thar skodudum vid okkur um og bordudum nestid sem var vel útilátid. Kjúklingabringa, med salati og hrísgrjónum. Mandarínur og sleikjó í eftirrétt :)

Eftir thennan ánaegjulega hádegisverd sem var innifalinn í verdinu, thá tók vid meira en hálftíma keyrsla yfir sléttuna ad naesta stoppi, sem var Kaktus eyjan eda (Isla Incahuasi - Isla Pescado). Thad var furduleg sjón ad sjá thessa eyju standa uppúr midri sléttunni. Auk thess, thá býr tharna fjolskylda á eyjunni allt árid um kring. Madur sér thad ekki alveg fyrir sér tharna. Adgongumidinn kostadi 15 bólivíska fyrir manninn og var ekki innifalinn í verdinu (300 kr íslenskar).

Thessi eyja vard til á sínum tíma med nedansjávareldgosi, thegar stoduvatnid var á sléttunni. Thess vegna er baedi hraun og kórallar á eyjunni, ásamt ógrynni af kaktusum. Thad var tekinn einn hringur á eyjunni og thá sáum vid t.d hvad haegt er ad gera úr kaktus. Thegar hann verdur gamall, verdur hann svipadur og tré ad innan thannig ad ruslatunnurnar, skiltin og hlerarnir fyrir gluggunum á húsunum voru, t.d gerdir úr kaktusum. Sáum vid á einu skiltinu sem var vid fallinn félaga, ad hann hafdi ordid ríflega 1200 ára gamall.

Eftir eyjuna var keyrt heillengi yfir sléttuna en thessi slétta er 12 thúsund ferkílómetrar ad staerd. Er til saga um fjolskyldu sem dó á sléttunni thví ad bíllinn theirra biladi og thau hofdu ekkert vatn medferdis. Thetta er í rauninni eins og stór eydimork.

Sídan heyrudum vid líka um tvo bíla sem rákust saman og sprungu hálfpartinn thví their voru ad flytja bensín og vistir fyrir 3 og 4 daga túristaferdirnar. Veltum thví fyrir okkur hvernig í óskopunum their fóru ad thví ad rekast saman thví ad thad er ekkert tharna sem ad blokkerar útsýnid.

Komum loksins ad eldfjalli (Tunupa Volcano) sem er ennthá virkt. Thar sáum vid thrjá bleika flamingóa. Thad kom skemmtilega á óvart, var ekki innifalid í verdinu :) Hefdum thurft ad hafa kíkinn hans José tharna til thess ad skoda thá nánar.

Naest var farid til baka og stoppad hjá Salar de Oros (Salt augunum). Augun eru einskonar hverir sem eru kaldir. Vatnid í theim bullar út af gasi sem er nedanjardar og streymir upp á yfirbordid. Fólk kemur tharna gjarnan til ad fara í fótabad en vatnid á ad hafa gód áhrif á thá sem hafa gigt.

Vid nádum sólarlaginu á sléttunni sem var mjog fallegt ad sjá og sídan var brunad aftur til Uyuni. Fyrir okkar leyti var thetta fullkominn dagur og ekkert sídri heldur en ad fara í 3 daga ferdina ad okkar leyti. Hérna sáum vid allt sem vid vildum sjá og adeins meira :)

Thegar vid komum til Uyuni ákvádum vid ad fá okkur smá ad borda ádur en vid faerum med lestinni, kl 22:40 til Tupiza. Já vid vorum heppin ad hafa naegan tíma thví vid bidum í rúma 2 tíma eftir ad fá 2 súpur og pítsu á veitingastadnum. Thad er ekki ad ástaedulausu ad thad var fullt af spilum og leikjum vid afgreidslubordid til ad drepa tímann med.

Eftir ad hafa sloppid út af veitingastadnum, sóttum vid toskurnar á hótelid og fórum nidur á lestarstod. Ferdin til Tupiza gekk ágaetlega en thegar vid komum til Tupiza átti adeins eftir ad versna í thví. Vid komuna thangad (klukkan hálf 4 um nóttina) gengum vid í áttina ad rútustodinni. Sáum vid auglýst thar ad naesta rúta faeri til Tarija klukkan 9 um morguninn. Til thess ad vera ekki ad eyda í gistingu fyrir thetta stuttan tíma ákvádum vid ad bída á rútustodinni. Thad átti eftir ad reynast afar slaem ákvordun, thví ad kuldinn var slíkur ad vid vorum ordin hálf frosin thrátt fyrir ad vera vafin í teppi, vettlinga, húfu og ponsjo.

Um klukkan hálf 6, kemur sídan madur í eina afgreidsluna sem segir okkur ad allar rútur til Tarija fari "BARA" um kvoldid. Vid strunsudum thví virkilega svekkt af rútustodinni og beina leid ad naesta gististad. Thad var sannkallad lán í óláni ad finna thetta frábaera hótel, (Hotel La Torre) en á thví sváfum vid fram á midjan dag fyrir einungis 1600kr. Thá fórum vid og keyptum rútumida til Tarija og hittum í leidinni, sennilega bestu hamborgara sem vid hofdum fengid lengi. Their voru gerdir af konu úti á gotu sem afgreiddi thá í agnarsmáum solubási. Kostudu their 2 bólivíska stykkid eda 40 kr hver. Hreint út sagt hlaegilegt verd, enda var salan eftir thví. Stanslaus taumur af fólki.

Thid erud eflaust ordin dauduppgefin, endilega skrifid í athugasemdir ef thid nádud ad klára lesturinn :)

Kvedur frá Tarija í Bólivíu :)

Nonni og Dísa